Την ώρα που ο κόσμος ξεπερνά το πρώτο σοκ με τον κορονοϊό, ο φόβος για ένα δεύτερο κύμα πάνω στα αποκαϊδια της οικονομικής καταστροφής με τα παγκόσμια λοκ ντάουν, φέρνει πολλές σκέψεις σε όλα τα επιτελεία και στον απλό πολίτη. Προφανώς η κοινωνική έκρηξη στις ΗΠΑ, με την δολοφονία του Φλόιντ από αστυνομικούς, ήταν η αφορμή για την υποβόσκουσα αντίδραση-επικείμενη επανάσταση ενάντια σε συστήματα ελέγχου. Το παγκόσμιο λοκ ντάουν έφερε ήδη διαζύγια, κατάθλιψη, αύξηση ναρκωτικών ουσιών όπως ανακοινώθηκε και στην πατρίδα μας, ενδοοικογενειακή βία και πολλά ακόμα δεινά που δεν φαίνονται στους αριθμούς των οικονομικών στοιχείων, όπως η ύφεση της παγκόσμιας οικονομίας και η αλματώδης αύξηση της ανεργίας.

Αλλωστε και στην πατρίδα μας ακόμα κανείς δεν μπορεί να προβλέψει επακριβώς το μέγεθος της οικονομικής καταστροφής και την σοβαρή πτώση του ΑΕΠ. Στην αρχή ο τρόμος του υπερεκτιμημένου προφανώς κορωνοϊού, που έγινε και για να καλυφθούν οι παγκόσμιες αδυναμίες στις δομές υγείας (ΜΕΘ,αναπνευστήρες κ.τ.λ.), δικαιολόγησε τα λοκ ντάουν. Πλέον όμως οι πληγές στην οικονομία και οι μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προβλέψεις για τα ΑΕΠ και την ανεργία που φέρνουν ανέχεια, πείνα, δυστυχία, οδηγεί σε δεύτερες σκέψεις για πιθανά λοκ ντάουν σε ένα επερχόμενο πιθανό δέυτερο κύμα. Ο εγκλεισμός των ανθρώπων οδηγεί ήδη σε αντιδράσεις καθώς ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας δεν δικαιολογεί τα μέτρα, πόσο δε μάλλον όταν χάνει τη δουλειά του ή ανησυχεί για αυτήν. Συνεπώς η κοινωνική έκρηξη στις ΗΠΑ έχει μέσα και την αντίδραση για τα μέτρα επιβολής για τον ή με αφορμή τον κορονοϊό. Πόσω δε μάλλον αν επιβληθεί εμβόλιο όταν στις ΗΠΑ το 20% (δηλ 65εκ άνθρωποι!) δεν συμφωνούν!

Ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Προγράμματος Σίτισης του ΟΗΕ Ντέιβιντ Μπίσλεϊ μίλησε ήδη για πιθανή επερχόμενη βιβλική πείνα λόγω κορωνοϊού. Στην Ελλάδα τα αυστηρά μέτρα σε εστίαση - τουρισμό οδηγούν σε λουκέτα και ανεργία, και χωρίς λοκ ντάουν, και το ερώτημα για το άμεσο μέλλον είναι σαφές. Προτεραιότητα αυστηρά η υγεία ή η οικονομία που η καταστροφή της φέρνει εκατομμύρια θανάτους από πείνα και δυστυχία και μαζί δοκιμάζει και τα συστήματα υγείας με τις παθήσεις που θα προκύψουν εξ αυτών;

Ο κόσμος ήδη και στην Ελλάδα αντιδρά σε μεγάλο ποσοστό και η κυβέρνηση μετά τα αρχικά εύσημα έχει να αντιμετωπίσει πολλές προκλήσεις ειδικά σε πιθανό δεύτερο κύμα, καθώς μεγάλο μέρος του λαού βάζει το...ψωμί (οικονομία) πάνω από την υγεία στο συγκεκριμένο ζήτημα...

* Ο Σωτήρης Γεωργίου είναι δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός.

Η Ε.Ε. είναι εκείνη η οποία εκμεταλλεύεται επί δεκαετίες τις αδυναμίες του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Αν όμως μερικοί Εταίροι σκοπεύουν να εκμεταλλεύονται τέτοιες παθογένειες και ως συνέπεια αυτών, τις εύθραυστες οικονομίες τους για να ξεσκίζουν έτσι, μάλιστα και με ειδεχθή τρόπο, τις σάρκες άλλων μελών της, τότε η Ε.Ε. δεν έχει κανένα μέλλον.

Η γνωστή σε όλους μας επιβραδυντική και εμφανής διστακτική συμπεριφορά της Ανγκελα Μέρκελ είναι εις την πραγματικότητα το χαρακτηριστικό της αντιευρωπαϊκής ρητορικής της για την πραγμάτωση του οράματος της πολιτικής ένωσης της Ευρώπης και της εξασφάλισης της πολυπόθητης ειρήνης εις την Ευρωπαϊκή Ηπειρο, αλλά παράλληλα και αυτής της παγκόσμιας ειρήνης.

Οπως όμως δείχνουν τα πράγματα, με την ανεύθυνη πρακτική αυτή, οι Γερμανοί θα είναι εκείνοι οι οποίοι θα ξαναβυθίσουν και πάλιν εις το χάος και τον πόνο την Ευρώπη, μόλις 3 γενεές μετά και τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Δυστυχώς και τελείως ανιστόρητα εις τους βαλκανικούς λαούς αποδόθηκε εσφαλμένα από τους ευρωπαϊκούς λαούς το προσωνύμιο «πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης», ενώ όπως είναι γνωστόν από την ιστορία, οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις είναι εκείνες που επενέβαιναν και επεμβαίνουν επανειλημμένως εις τα Βαλκάνια προκαλώντας συγκρούσεις, πολέμους, δεινά και πόνο, αλλά και αναστάτωση σε όλη την Ευρώπη μέχρις ακόμη και τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά εν συνεχεία και τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο εξαιτίας του μεταξύ αυτών γεωπολιτικού ανταγωνισμού τους.

Ο Ευριπίδης (480-406 π.Χ.) εις το έργο του Αντιόπη έγραψε: «Όλβιος όστις ιστορίης έσχεν μάθησιν». Τυχερός όποιος διδάχθηκε ιστορία.

Ο δε Νίκος Καζαντζάκης (1883-1957) είπε: «Το ψέμα είναι ανανδρία».

Ο Bertrand Russell (1872-1970) έγραψε: «Οι άνθρωποι γεννιούνται χωρίς γνώσεις, δεν γεννιούνται ηλίθιοι. Ηλίθιοι γίνονται μετά, κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης».

Ο δε Νίκος Καζαντζάκης (1883-1957) είπε: «Δεν είναι η λευτεριά πέσε πίτα να σε φάω. Είναι κάστρο, και το παίρνεις με το σπαθί σου. Οποιος δέχεται από ξένα χέρια τη λευτεριά, είναι σκλάβος».

Ενώ ο Friedrich Nietzsche είπε: «Ελευθερία είναι η θέληση να είναι κανείς υπεύθυνος απέναντι εις τον εαυτό του».

Τέλος ο Φράνσις Μπέϊκον-Francis Bacon(1561-1626) έγραψε: «Η γνώση είναι δύναμη».

*O Γεώργιος Εμ. Δημητράκης σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα.

Μέχρι σήμερα, έχοντας ζήσει και συμμετάσχει ενεργά στο σύνολο των διαδικασιών ανάδειξης αρχών (Πρυτάνεις-Κοσμήτορες-Πρόεδροι-Συμβούλια Διοίκησης) στο Πανεπιστήμιο Πατρών από το 1981 και εντεύθεν είτε ως φοιτητής - υποψήφιος διδάκτωρ είτε ως μέλος ΔΕΠ, άρα και ως εκλέκτορας, και έχοντας υπηρετήσει το Πανεπιστήμιο Πατρών από διάφορες θεσμικές θέσεις π.χ. του Κοσμήτορα Θετικών Επιστημών ή του Προέδρου Τμήματος είναι η πρώτη φορά που στις παρούσες διαδικασίες ανάδειξης Πρυτανικών Αρχών το «παιχνίδι» έχει αλλάξει προς το χειρότερο.

Το Πανεπιστήμιο Πατρών προερχόμενο από μια διαδικασία «απορρόφησης» του πρώην ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας και μέσα από πολλές συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις εδώ και ένα χρόνο προσπαθεί να ισορροπήσει σε ένα νέο πλαίσιο με εντελώς διαφορετικές συνθήκες ανάπτυξης.

Μέχρι σήμερα τα υποψήφια Πρυτανικά σχήματα είχαν μάλλον περισσότερο πολιτικό «υπόβαθρο», με αρκετές φορές τα σχήματα που είχαν και εσωτερικές «μεταγραφές» να επικρατούν. Η Πανεπιστημιακή κοινότητα, κουρασμένη από τις πολιτικές αντιπαραθέσεις, πολλές φορές τίμησε κάποια νέα «ανεξάρτητα» σχήματα ή «πρωτοβουλίες», χωρίς όμως και αυτά να μπορούν να αντεπεξέλθουν στο βάρος ενός τόσο μεγάλου Πανεπιστημίου, δεν κατάφεραν δηλαδή τελικά να μην υπηρετήσουν το πολιτικό τους υπόβαθρο.

Όμως σε κάθε περίπτωση μέχρι σήμερα το τοπίο ήταν αρκετά πιο καθαρό και λίγο πολύ ήξερες τι να περιμένεις από κάθε υποψήφιο σχήμα και ήξερες περίπου πού θέλει να πάει το «καράβι μας».

Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά, με πέντε υποψήφια Πρυτανικά Σχήματα, μέχρι σήμερα, και με τουλάχιστον «περίεργες» συνθέσεις. Το Πανεπιστήμιο μεγάλωσε, οι σχολές από 4-5 έγιναν 7 και συνεπώς δεν θα μπορούσαν όλες να αντιπροσωπεύονται στα υποψήφια Πρυτανικά Σχήματα. Ομως δυστυχώς υπάρχουν σχήματα που δεν κατάφεραν να «βρουν» ή δεν ήθελαν υποψηφίους από διαφορετικές σχολές και η επιλογή τους είναι πολλές φορές δύο υποψήφιοι από την ίδια σχολή, με αποτέλεσμα να αντιπροσωπεύονται μόνο 3 ή 4 Σχολές. Γιατί; Μήπως γιατί οι αποκλεισμένες σχολές δεν έχουν μεγάλα εκλεκτορικά σώματα; Αν είναι έτσι όμως, τότε ποιο Πανεπιστήμιο πρεσβεύουμε; Μήπως μόνο αυτό που μας εκλέγει;

Σήμερα, επίσης, διαπιστώνεται και ένα άλλο άκρως επικίνδυνο φαινόμενο, αυτό της «κολυμβήθρας του Σιλωάμ». Επειδή λίγο πολύ όλοι γνωριζόμαστε, θεωρώ ότι στις εκλογές αυτές περιμέναμε από τα υποψήφια σχήματα να υπερασπιστούν τις θέσεις τους, δηλαδή την μέχρι τώρα στάση των υποψηφίων τους στις δράσεις του Πανεπιστημίου, π.χ. για την συνένωση ή μη του Π.Π με τα πρώην ΤΕΙ. Ομως, διαβάζοντας και ακούγοντας τις θέσεις των υποψηφίων σχημάτων, διαπιστώνει κανείς ότι υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι που επιχειρούν να «ξανα-βαφτιστούν» χρησιμοποιώντας τις Πρυτανικές εκλογές ως νέα κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Πρωτεργάτες της συνένωσης ξαφνικά έγιναν επαναστάτες ή οι επαναστάτες κατά των αποφάσεων συλλογικών θεσμικών οργάνων με την παρότρυνση μη υλοποίησης τους ξαφνικά γίνονται οι υπέρμαχοι του σεβασμού των αποφάσεων συλλογικών θεσμικών οργάνων.

Σχήματα που προσπαθούν να παρουσιάσουν συναινετικές απόψεις και συλλογική αντιμετώπιση του αύριο του Πανεπιστημίου, έχουν ήδη αυτοαναιρεθεί με τις έντονες προσπάθειες εμπλοκής τους στις Προεδρικές εκλογές των Τμημάτων, με τις μεταξύ τους συνδιαλλαγές. Πώς να πιστέψει κάποιος έναν υποψήφιο Πρύτανη όταν από τώρα συνδιαλέγεται με έναν άλλο για το πώς θα ελέγξουν περισσότερες εκλογές Προέδρων, πιστεύοντας ότι έτσι θα έχουν πιο εύκολο έργο σε περίπτωση νίκης τους στο σώμα της Συγκλήτου;

Το εκλεκτορικό σώμα γνωρίζει την ιστορία που «κουβαλάει» ο κάθε υποψήφιος/α και θεωρώ ότι δεν θα αφήσει να «ξεπλυθούν» οι «αμαρτίες» τους μέσα από μια νέα «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» Ο καθένας κρίνεται από αυτά που έχει κάνει και όχι από αυτά που λέει ότι ΘΑ κάνει.

* Ο Αβραάμ Ζεληλίδης είναι καθηγητής Θαλάσσιας Γεωλογίας και Γεωδυναμικής και πρόεδρος του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών.

Ο Δημήτρης Πελεκούδας, εκπρόσωπος του Δήμου Πατρέων στο Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Π.Ε. Αχαΐας, στην συνεδρίαση της Δευτέρας, κατέθεσε ψήφισμα για την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών, το οποίο όμως, δεν έγινε αποδεκτό από την πλειοψηφία του Δ.Σ.

Το ψήφισμα έχει ως εξής:

«Η ημέρα αυτή μας θυμίζει, πως το πρόβλημα των ναρκωτικών και γενικότερα όλων των εξαρτήσεων παραμένει μια σοβαρή κοινωνική απειλή.

Εκφράζει τη βαθιά κοινωνική και πολιτική κρίση του σύγχρονου κόσμου, την οποία όλο και περισσότεροι άνθρωποι, κυρίως νέοι, βιώνουν με δραματικό τρόπο.

Η καραντίνα και τα μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού, αποτελούν μια επί πλέον απειλή για τις ευάλωτες ομάδες, καθώς αυξάνουν την ψυχολογική πίεση και την απομόνωση. Επί πλέον δυσκολεύουν τη ζωή των εξαρτημένων, που εγκαταλείπονται αβοήθητοι στο δρόμο και στις πιάτσες. Γι αυτόν τον πληθυσμό το σύνθημα «μένουμε σπίτι» είναι χωρίς νόημα. Τα θεραπευτικά προγράμματα υπολειτουργούν και η ζωή των εξαρτημένων γίνεται πιο αβέβαιη και οι κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία εξαιτίας των δυσκολιών παρακολούθησης πιθανών κρουσμάτων COVID 19ανάμεσά τους, είναι πολύ μεγάλοι. Στο σχεδιασμό των μέτρων για την επιδημία είναι φανερό, πως οι μη παραγωγικοί άνθρωποι, όπως είναι οι εξαρτημένοι δεν έχουν καμία θέση.

Οι εργαζόμενοι βλέπουν το μέλλον τους σκοτεινό, γιατί στην ουσία τα κυβερνητικά μέτρα αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες της Ελληνικής οικογένειας. Και μπορεί, τα κρούσματα και οι θάνατοι να ελέγχθηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό - και αυτό, ασφαλώς, είναι πολύ σημαντικό, όμως, στα υπόλοιπα πεδία της ζωής μας, στην παιδεία, στην υγεία, στην εργασία, στις κοινωνικές παροχές ήδη εμφανίζονται τα μεγάλα αδιέξοδα του συστήματος.

Το επόμενο διάστημα το πρόβλημα των ναρκωτικών αναμένεται να ενταθεί.

Ήδη, στις ΗΠΑ η βιομηχανία κάνναβης καταγράφει ρεκόρ διάθεσης προϊόντων της αυτήν την εποχή. Η κάνναβη φαίνεται να ανταγωνίζεται σε κατανάλωση τα βασικά αγαθά, όπως το γάλα και το ψωμί.

Στον Καναδά η χρήση κάνναβης το Μάρτιο αυξήθηκε κατά 19,2% σε σχέση με το Φεβρουάριο, σηματοδοτώντας ένα από τα μεγαλύτερα μηνιαία άλματα από τότε που νομιμοποιήθηκε η ψυχαγωγική της χρήση, τον Οκτώβριο του 2018.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του ΟΗΕ (INCB,2020) οι χρήστες ναρκωτικών το τελευταίο έτος έφτασαν τα 309 εκατομμύρια, με ανοδική τάση στη χρήση όλων σχεδόν των ουσιών και κυρίως στη χρήση κάνναβης (188 εκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως και 24,7 εκατομμύρια στην Ευρώπη) και στα συνθετικά ναρκωτικά.

Σε παγκόσμια κλίμακα η συντριπτική πλειοψηφία των χρηστών ανήκει στις ηλικίες 15-34 ετών, δηλαδή σε νέους ανθρώπους.

Η νομιμοποίηση της φαρμακευτικής χρήσης της κάνναβης στην Ελλάδα, αναμένεται να αυξήσει περαιτέρω τη χρήση, όπως έχει συμβεί στις περισσότερες χώρες.

• Στις ΗΠΑ και στον Καναδά, η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης εκτίναξε τα ποσοστά ευφορικής χρήσης και μείωσε το μέσο όρο ηλικίας έναρξής της.

• Στην Ελλάδα, το 2017 το 46% όσων απευθύνθηκαν σε πρόγραμμα απεξάρτησης δήλωσαν πρόβλημα με τη χρήση κάνναβης.

• Σε 24 χώρες της Ε.Ε., μόνο σε ένα χρόνο (2016 - 2017), ο αριθμός των χρηστών κάνναβης που για πρώτη φορά ξεκινούν θεραπεία αυξήθηκε και έφθασε στο 47%. Το ποσοστό αυτό εκτινάσσεται στο 68% στις χώρες όπου η κάνναβη έχει αποποινικοποιηθεί (Ολλανδία, Ισπανία).

Η πολιτική της «μείωσης της βλάβης» που εφαρμόζεται στην Ελλάδα και σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., υποβαθμίζει σταθερά και μεθοδικά τα στεγνά θεραπευτικά προγράμματα και προωθεί τα προγράμματα υποκατάστασης, τα οποία συντηρούν τους χρήστες οπιοειδών στην εξάρτηση και στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής. Στο πνεύμα αυτής της πολιτικής ψηφίσθηκε πρόσφατα και η λειτουργία Χώρων Εποπτευόμενης χρήσης.

Τα περισσότερα Κέντρα Πρόληψης λειτουργούν υποστελεχωμένα και υποχρηματοδοτούμενα, χωρίς συλλογικά σχεδιασμένη ενιαία φιλοσοφία και αντίληψη, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αναπτύξουν και να υλοποιήσουν αποτελεσματικά προγράμματα ευρείας κλίμακας για την πρόληψη των εξαρτήσεων σύμφωνα με τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.

Το ΚΕΝΤΡΟ ΠΡΟΛΗΨΗΣ του Ν. Αχαΐας με αφορμή την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ κατά των ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ θέλει να στείλει το μήνυμα, ότι, αποτελεσματική ΠΡΟΛΗΨΗ και ΘΕΡΑΠΕΙΑ της εξάρτησης, σημαίνει:

• Στήριξη και αύξηση των «στεγνών» θεραπευτικών προγραμμάτων ως το κύριο μοντέλο θεραπείας.

• Ενίσχυση του ρόλου των Κέντρων Πρόληψης. Εφαρμογή προγραμμάτων κατά των εξαρτήσεων σε όλες τις σχολικές βαθμίδες, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στα στρατόπεδα.

• Μέτρα για την αντιμετώπιση της σχολικής διαρροής, την προστασία των ανέργων και των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων. Ενίσχυση της δωρεάν αθλητικής και πολιτιστικής δραστηριότητας των νέων ανθρώπων.

• Πολλαπλασιασμό των κέντρων ενημέρωσης, των προγραμμάτων δράσης στο δρόμο, των κέντρων υποστήριξης χρηστών με κρατική χρηματοδότηση.

• Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα ιδιωτικών φορέων και ΜΚΟ στους τομείς Πρόληψης και Απεξάρτησης.

• Όχι στη νομιμοποίηση της κάνναβης και στο διαχωρισμό των ναρκωτικών σε «σκληρά-μαλακά».

• Όχι στη λειτουργία Χώρων Εποπτευόμενης Χρήσης.

• Μέτρα για την προστασία όλων των τοξικοεξαρτημένων από την πανδημία του κορωνοϊού».

Ένα ταξίδι χιλίων χιλιομέτρων αρχίζει με το πρώτο βήμα, λέει ένα ρητό που αποδίδεται στον Κινέζο σοφό Λάο Τσε. Η υποδειγματική αντιμετώπιση των δυο πρωτοφανών κρίσεων που μας επεφύλαξε το 2020, δείχνει ότι η χώρα μας το πρώτο βήμα το έκανε με επιτυχία.

Η συνειδητή επιλογή να αντιμετωπίσουμε τη μαζική, αναίτια και οργανωμένη μετακίνηση πληθυσμών στον Εβρο, μας ξανασύστησε ουσιαστικά διπλωματικά στον κόσμο, συντρίβοντας σε πρώτη φάση τη φιλοδοξία της Τουρκίας, να αποσταθεροποιήσει τη χώρα μας και να πιέσει διπλωματικά και οικονομικά την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σ' αυτή τη συγκυρία, ο Covid 19 σταμάτησε κυριολεκτικά την ζωή στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη.

Παρόμοιες κρίσεις στην Ευρώπη, οι γενιές μετά τον Β' ΠΠ δεν έχουμε ξαναζήσει, αφού το κέλυφος προστασίας της ΕΕ, μας πρόσφερε μόνο ασφάλεια, πρόοδο και ευημερία. Η πανδημία βεβαίως δεν έκανε διακρίσεις, σαρώνοντας και την Ευρώπη, από τον Βορρά μέχρι το Νότο.

Η καθόλου αυτονόητη όπως αποδεικνύεται ακόμα και για πανίσχυρα κράτη, έγκαιρη διάγνωση της απειλής από την ελληνική κυβέρνηση και τα αναγκαία μέτρα που υιοθετήθηκαν, μας έκαναν φωτεινό παράδειγμα προς μίμηση. Χωρίς τους ερασιτεχνισμούς και τις παλινωδίες του παρελθόντος, οι άτακτοι και απείθαρχοι της ιστορίας, γίναμε μια απίστευτη ιστορία επιτυχίας.

Η χώρα, με την οξυδερκή διακυβέρνηση του πρωθυπουργού, κάνει με αυτοπεποίθηση ποιοτικά άλματα γεωγραφικής υπέρβασης, αφήνοντας πίσω τη νοοτροπία της «μικρής» χώρας, παράλληλα με τα οριζόντια μέτρα για τη στήριξη των επιχειρήσεων και των εργαζομένων, την ψηφιοποίηση του δημοσίου και την απλούστευση της γραφειοκρατίας.

Σε λίγους μήνες συμπληρώνονται τα 200 χρόνια από την Επανάσταση και τα 40 χρόνια από την ένταξή μας στην ΕΕ, και η διπλή αυτή επέτειος συμπίπτει με την έναρξη υλοποίησης του μεγάλου Αναπτυξιακού Προγράμματος των 750 δισ. ευρώ, που πρότεινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα Κράτη Μέλη.

Η ενίσχυση είναι ιδιαίτερα γενναιόδωρη για τη χώρα μας, η οποία θα εισπράξει 32 δισ. ευρώ, ενώ συνολικά οι ευρωπαϊκοί πόροι με τους οποίους πρόκειται να ενισχυθεί σε βάθος επταετίας, θα φτάσουν τα 60 δισ. ευρώ.

Η συνέχεια του ταξιδιού είναι στο χέρι μας. Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι η επιστροφή στην κανονικότητα είναι εύκολη, όταν οι μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου προσπαθούν να κλείσουν τις πληγές της πανδημίας.

Είναι όμως η ευκαιρία μιας νέας αρχής, που θα μεταμορφώσει την Ελλάδα με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και τα πλούσια πλεονεκτήματα της χώρας. Η επανεξέταση του παραγωγικού μας μοντέλου, η επένδυση στην τεχνολογία και την πράσινη ανάπτυξη είναι στρατηγικές προτεραιότητες. Οι υποδομές επίσης, για να επωφεληθεί η Ελλάδα και από τις εξελίξεις που δρομολόγησε ο Covid 19 στον τρόπο εργασίας. Ο πρωθυπουργός έχει δείξει ότι δεν διστάζει σε βαθιές τομές για την αναδημιουργία ενός σύγχρονου και ευέλικτου κράτους.

Ο Marcel Proust έχει πει μια φράση που έχει αξία να θυμόμαστε: «Πολλές φορές πιστεύουμε σε υπερβολικό βαθμό ότι αυτό που ισχύει σήμερα, αντιπροσωπεύει τη μόνη δυνατή κατάσταση των πραγμάτων».

Δείξαμε ότι μπορούμε να το αλλάξουμε.

*Η Ευσταθία Γιαννιά είναι Αντιστράτηγος ε.α της ΕΛ.ΑΣ, MA Διακυβέρνηση και Δημόσιες Πολιτικές.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE