Γράφει ο Νίκος Α. Παππάς*

Σου έχει τύχει να νιώθεις ότι κάτι σε προβληματίζει αλλά δεν ξέρεις τι; Σου έχει τύχει να ψάχνεις αναγνώριση από τους άλλους άλλα δεν ξέρεις τον λόγο; Το να αναρωτιέσαι αν είσαι σημαντικός; Αν σε ακούει κανείς; Αν σε βλέπουν;

Οταν έχεις τέτοια ερωτήματα και προβληματισμούς μέσα σου είναι γιατί έχεις εγκλωβιστεί σε προσδοκίες και απαιτήσεις κρυφές ή φανερές που έχεις για τον εαυτό σου. Είσαι στην φάση που το πως νιώθεις εξαρτάται από το πως φαίνεσαι απέναντι στους άλλους. Θέλεις να διασφαλίσεις την αποδοχή τους καθώς φοβάσαι την αποδοκιμασία τους. Θέλεις τα λόγια τους και οι πράξεις τους να έχουν σημασία και να είναι σημαντικά σε εσένα, για να γεμίζεις το κενό που έχεις μέσα σου.

Οταν άλλα λες, άλλα νιώθεις, άλλα σκέφτεσαι και άλλα κάνεις, κατευθύνεσαι στην εσωτερική απογοήτευση, απομόνωση και έλλειψη θάρρους για την ζωή που θέλεις. Και παρόλο αυτά, το εκλογικεύεις νομίζοντας ότι ζεις φυσιολογικά.

Φοβάσαι να ζήσεις χωρίς την αποδοχή των σημαντικών άλλων, όπως γονείς, αδελφών, φίλων, συντρόφων, συναδέλφων, ενώ παράλληλα σχετίζεσαι μαζί τους με ανειλικρίνεια- ξέρεις σε τι αναφέρομαι! Φοβάσαι να τολμήσεις να κάνεις αυτό που πραγματικά θέλεις, έχεις ανάγκη και τα αναλύεις υπό το κράτος του φόβου.
Προσπαθείς θεωρώντας σε, άξιο της προσοχής των άλλων αλλά δεν κατανοείς ότι αυτό σε κάνει περισσότερο ανασφαλή και αδρανοποιεί, κοιμίζει τις επιθυμίες σου. Και έτσι λοιπόν κάνεις άηχη υπακοή σε μια δύναμη που λέγεται φόβος και απορρίπτεις την εσωτερική σου πίστη. Απεγνωσμένα θέλεις την προσοχή, αποδοχή, αναγνώριση από τους σημαντικούς άλλους και το υποτιθέμενο σαθρό βάθρο τους, που ταυτόχρονα σε βυθίζει στον πυρήνα του φόβου, εξουσιάζοντάς σε όλο και πιο πολύ.

Αυτό είναι το εγωκεντρικό, δύσκολα αναγνωρίσιμο, καταστροφικό σου κομμάτι. Ο κύριος ενεργοποιητής της ψεύτικης ικανοποίησης σου και της έλλειψης θάρρους είναι ο εγωκεντρικός φόβος. Κυρίως φόβος ότι θα χάσεις κάτι που ήταν πάντα δικό σου ή θα αποτύχεις να πάρεις κάτι που έχεις απαιτήσει. Ζώντας στη βάση ανικανοποίητων επιθυμιών είσαι σε μια κατάσταση συνεχούς ταραχής και σύγχυσης. Συνεπώς δεν μπορείς να βρεις καθόλου ηρεμία και σκοπό εκτός αν μπορέσεις να βρεις ένα μέσο μείωσης αυτών των απαιτήσεων. Η διαφορά μεταξύ μιας απαίτησης από μιας απλής αίτησης είναι εύκολα αντιληπτές στον καθένα. Σταμάτα να κηδεύεις τον εαυτό σου. Σταμάτα να βιώνεις, τον πόνο της καταστροφής που σπέρνεις στην ψυχή σου.

Είναι μέρος της διαδικασίας όμως. Εάν κάτι μέσα σου, σου λέει ότι, «όσα μπορείς να κάνεις κρύβονται στο χρόνο» ίσως να έχει έρθει η στιγμή να δράσεις. Να πρέπει, να καλύψεις τα κενά στην ωρίμανση σου. Στρέψε τον εαυτό σου, σε άτομα που δεν είναι κακοί, ζηλιάρηδες, επικριτικοί και σκληροί μαζί σου. Απευθύνσου σε ειδικό στην ψυχική υγεία ώστε να ξεγυμνώσει τις αυταπάτες σου, με αγάπη, στοργή και να λαμβάνει υπόψη του, τις όποιες περιστάσεις ώστε αυτό να μην είναι μια άσκηση βίας. Να μάθεις να ζεις όσο καλύτερα μπορείς σύμφωνα με τις επιθυμίες σου και όσο δεν το ξεχνάς και διεισδύεις σε αυτό, όλα τα υπόλοιπα έπονται.

Το να μάθεις να ζεις χωρίς φόβο είναι μια εξαιρετικά προσωπική χειρονομία που οδηγεί στην ελευθερία, την ελπίδα, την πίστη και στο θάρρος για την ζωή. Οταν δίνεις λάθος απαντήσεις σε αυτά που σε ανησυχούν, τότε δίνεις και λάθος αποτελέσματα σε αυτά που κάνεις. Βοήθησε τον εαυτό σου να αλλάξει τις απαντήσεις, για να αλλάξουν και τα αποτελέσματα.


* Ο Νίκος Α. Παππάς είναι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας.

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ *

Μάρτιος του 2020, έχουν περάσει σχεδόν 3 μήνες από την προτροπή για χειροκρότημα στους ανθρώπους της υγείας.

Τι έχει γίνει σε όλο αυτό το διάστημα στον χώρο της υγείας πραγματικά, εκτός από το χειροκρότημα;
Εδώ και χρόνια οι κυβερνήσεις εναλλάσσονται, ανακοινώνουν όλοι ανεξαιρέτως την ανάταξη του ΕΣΥ με πληθώρα διορισμών και αγοράς ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού, αλλά τελικά πάντα βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν.

Αν όλα αυτά τα χρόνια είχαν πραγματοποιηθεί όλοι αυτοί οι διορισμοί που ανακοινώνονται κατά διαστήματα, δεν θα υπήρχε υγειονομικός -ιατρός, νοσηλευτής και λοιπό προσωπικό- που θα ήταν εκτός συστήματος. Κατά ένα περίεργο τρόπο όλο καλύπτονται τα κενά και όλο εμφανίζονται τα ίδια.
Οσοι βιώνουμε καθημερινά το σύστημα υγείας εδώ και χρόνια, δουλεύουμε και αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες του, βλέπουμε και γνωρίζουμε.

Βλέπουμε, γνωρίζουμε, αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο, εκτός από λίγες περιπτώσεις, κανείς δεν μας ρωτά, αλλά ο στρατηγικός σχεδιασμός γίνεται συνήθως από ανθρώπους που δεν έχουν βιώσει την λειτουργία του δημόσιου συστήματος υγείας, παρά μόνο σε επίπεδο θεωρητικό, οικονομοτεχνικών μελετών.

Η τελειωτική βολή βέβαια δόθηκε στα μνημονιακά χρόνια με έναν εκρηκτικό συνδυασμό προτάσεων από τεχνοκράτες που είχαν σαν πρωταρχικό στόχο την εξοικονόμηση πόρων και μη λαμβάνοντας υπόψη τι θα μπορούσε να συμβεί σε μια περίπτωση σαν αυτήν που ζούμε σήμερα, την περίπτωση δηλαδή μιας πανδημίας.
Οσοι λοιπόν ενδιαφέρονται πραγματικά για μια ισόρροπη ανάπτυξη στο ΕΣΥ σε συνδυασμό με το ιδιωτικό σύστημα Υγείας στην χώρα μας, ας μας δώσουν το χειροκρότημά τους: καλοδεχούμενο είναι, όπως και οι δωρεές. Αλλωστε σε αυτήν εδώ την χώρα πάντα υπήρχαν, εδώ και αιώνες, μεγάλοι ευεργέτες, είτε στο χώρο της υγείας είτε της παιδείας.

Οφείλουν όμως να φροντίσουν και για την ανάπτυξη ενός ΕΣΥ που θα έχουν πρόσβαση όλοι οι πολίτες της Χώρας ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση, γιατί η Υγεία δεν είναι αγαθό από το οποίο θα βγάλεις κέρδος.

Και επιτέλους, ας ρωτηθούν και αυτοί που εργάζονται στο χώρο...

* Ο Γιάννης Γιαννακόπουλος είναι παιδίατρος-νεογνολόγος, διευθυντής ΕΣΥ ΜΕΝ Νεογνών στο ΠΓΝ Πάτρας, πρώην διοικητής Καραμανδανείου.

Άρθρο του Αντιδημάρχου,
Περιβάλλοντος και Ενέργειας,
Νίκου Ασπράγκαθου


Το Φυσικό Αέριο θεωρείται το καθαρότερο ενεργειακό καύσιμο. Οι εκπομπές θείου, αζώτου και σωματιδίων είναι κατά τάξεις μικρότερες από την καύση πετρελαίου και άνθρακα.  Η εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα είναι κατά 40% λιγότερες από το πετρέλαιο και κατά 80% λιγότερες από το κάρβουνο. Επίσης είναι το οικονομικότερο καύσιμο και χρησιμοποιείται στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, τη βιομηχανία/βιοτεχνία, την γεωργική παραγωγή (θερμοκήπια), κατοικίες, εμπόριο και μεταφορές.

Η Δημοτική Αρχή, θέτοντας ως προτεραιότητα τη ζωή των λαϊκών στρώματα και τις ανάγκες τους, διεκδικεί με συνέπεια όλα αυτά τα χρόνια να φτάσει το φυσικό αέριο με αγωγό  στην πόλη μας για να τροφοδοτηθούν τα λαϊκά νοικοκυριά και οι μικρές επιχειρήσεις με ασφάλεια και προστασία του περιβάλλοντος. Το αίτημα για φθηνό φυσικό αέριο, πετρέλαιο θέρμανσης και ηλεκτρική ενέργεια είναι επίκαιρο τη στιγμή που η ενεργειακή φτώχεια μαστίζει πάρα πολλά νοικοκυριά. Να κατασκευαστεί ο αγωγός παροχής Φυσικού Αερίου από Κόρινθο ώστε το Φυσικό Αέριο να φθάσει στην Πάτρα και τη Δυτική Ελλάδα  με ασφάλεια και πολύ χαμηλότερο κόστος από το Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο. Να κατασκευαστούν δίκτυα με κρατική  χρηματοδότηση  για την παροχή Φυσικού Αερίου σε ολόκληρη την  πόλη.  Δωρεάν σύνδεση για όλους τους οικιακούς χρήστες, και μέτρα στήριξης των ανέργων και φτωχών νοικοκυριών για την εγκατάσταση του οικιακού εξοπλισμού. Για μας, προτεραιότητα είναι η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και όχι τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Οι κυβερνήσεις  ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ., υλοποιώντας την στρατηγική και τις οδηγίες της Ε.Ε. προχώρησαν στην απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ, που την πληρώνει ο λαός με την παραπέρα όξυνση της ενεργειακής φτώχειας. Στην πόλη μας, χιλιάδες οικογένειες ζουν χωρίς θέρμανση γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε  για πετρέλαιο ούτε για  ηλεκτρική ενέργεια. Οι κυβερνήσεις διαχρονικά, έχουν τεράστια ευθύνη γιατί δεν έχει κατασκευαστεί ακόμη αγωγός από Κόρινθο στη Δυτική Ελλάδα και τα δίκτυα για την τροφοδοσία των λαϊκών νοικοκυριών και μικρών επιχειρήσεων με Φυσικό Αέριο.

Επιβεβαίωση των παραπάνω, είναι ότι αγωγός φυσικού αερίου κατασκευάστηκε μέχρι τους Αγίους Θεόδωρους Κορινθίας, επειδή ένας από τους πιο γνωστούς επιχειρηματικούς ομίλους σχεδιάζει πλωτό τερματικό σταθμό παραλαβής, προσωρινής αποθήκευσης και αεριοποίησης Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου, χωρητικότητας 135.000 -180.000 κυβικών μέτρων,  στη θαλάσσια περιοχή του Σαρωνικού Κόλπου στους Αγίους Θεοδώρους. Επίσης, αγωγός κατασκευάστηκε μέχρι την Μεγαλόπολη γιατί η ιδιωτικοποιημένη ΔΕΗ κατασκεύασε εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής.  Η ανάπτυξή τους, δεν είναι ούτε «δίκαιη» ούτε για «όλους», είναι για λίγους!
Η ενέργεια είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα. Αν υπήρχε Ενιαίος Δημόσιος Φορέας Ενέργειας, αυτά τα προβλήματα θα είχαν λυθεί πολύ νωρίτερα γιατί θα σχεδίαζε με βάση την ισόρροπη ανάπτυξη όλων των περιοχών της χώρας. Ο φορέας αυτός θα ανέπτυσσε την τεχνολογία και θα επεξεργαζόταν τη βελτίωση του ενεργειακού μείγματος, τη συνδυασμένη αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων εγχώριων πηγών και τεχνολογικών λύσεων με στόχο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.  Όμως, ένας τέτοιος φορέας είναι ασύμβατος με το σημερινό κοινωνικό σύστημα στο οποίο κυριαρχεί το μεγάλο κεφάλαιο.

Η επικινδυνότητα του Υγροποιημένου Φυσικού
Αερίου για το λαό και το περιβάλλον

Το Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο είναι άοσμο, άχρωμο και μη τοξικό. Όμως σε κατάλληλες αναλογίες με οξυγόνο γίνεται εύφλεκτο αέριο και μπορεί να αναφλεγεί με ένα μικρό σπινθήρα. Στην ιστορία της χρήσης του, έχουν καταγραφεί περιπτώσεις πολύ σοβαρών εκρήξεων και πολλές άλλες περιπτώσεις που δυνητικά θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε καταστροφικές.
Το 1944, στο Κλήβελαντ των ΗΠΑ, μια έκρηξη νέφους μεθανίου αποτέφρωσε 128 ανθρώπους. Στην Αλγερία το 2014 μια έκρηξη σε εγκαταστάσεις Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου σκότωσε 27 εργαζόμενους και τραυμάτισε πολύ περισσότερους. Τον Απρίλη του 2014, σε μια εγκατάσταση Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου, ιδιωτικής εταιρείας κοντά στη μικρή πόλη Plymouth της πολιτείας Washington, στις ΗΠΑ, σημειώθηκε έκρηξη, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν αρκετοί εργάτες και να εκτοξευτούν μεταλλικά θραύσματα 100 κιλών σε απόσταση 300 μέτρων. Θραύσματα τρύπησαν μια δεξαμενή, οπότε άρχισε διαρροή και εντάθηκαν οι φόβοι για επικείμενη δεύτερη έκρηξη που θα ισοπέδωνε οτιδήποτε σε ακτίνα 1.200 μέτρων.

 Για δύο μέρες απομακρύνθηκαν όλοι οι κάτοικοι σε ακτίνα 3 χιλιομέτρων. Επίσης έχουν αναφερθεί πολλά «ατυχήματα» από τρακαρίσματα ή ανατροπές βυτιοφόρων Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου ή και από αστοχίες των δεξαμενών και του συστήματος μετάγγισης.

Πριν λίγες ημέρες, τουλάχιστον 19 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και σχεδόν 200 τραυματίστηκαν στην Κίνα όταν σημειώθηκε έκρηξη σε βυτίο που μετέφερε Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο ενώ καταστράφηκαν κτίρια σε σχετικά μεγάλη απόσταση. Γεγονός, στο οποίο επιμελώς απέφυγαν να αναφερθούν όσοι υπεραμύνονται της μεταφοράς και αποθήκευσης του Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου. Είτε πρόκειται για φορείς όπως η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας είτε πρόκειται για δημοτικές παρατάξεις, που εκδίδουν ανακοινώσεις επί παντός επιστητού.

Η θερμοκρασία ανάφλεξης του Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου είναι σχετικά ψηλή, συνεπώς δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν ιδιαίτερα εύφλεκτο. Ωστόσο, αν πάρει φωτιά, είναι πρακτικά αδύνατη η κατάσβεσή της. Χρήση νερού δυναμώνει την φωτιά. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η φωτιά σβήνει μόνο με τη εξάντληση του αποθέματος Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου.

Οι κρυογενικές θερμοκρασίες των εγκαταστάσεων Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου αποτελούν έναν ξεχωριστό σημαντικό κίνδυνο, ίσως μεγαλύτερο από αυτόν της έκρηξης ή της φωτιάς, τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τις υποδομές και το περιβάλλον.

Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού προγράμματος «Ποσειδών ΙΙ» στο λιμάνι της Πάτρας σχεδιάζεται η εγκατάσταση δεξαμενών υγροποιημένου φυσικού αερίου πολύ κοντά σε κατοικίες για την τροφοδοσία πλοίων που θα κινούνται με υγροποιημένο φυσικό αέριο.
Ένα από τα πρώτα λιμάνια που χρησιμοποίησαν Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο για την τροφοδοσία οχηματαγωγών, με χαρακτηριστικά συγγενή με την Πάτρα, είναι το λιμάνι της Στοκχόλμης. Όμως ο τερματικός, όπου αποθηκεύεται το Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο βρίσκεται  65 χιλιόμετρα από την Στοκχόλμη και από εκεί στην αρχή μεταφέρονταν με βυτιοφόρα οδικώς στο λιμάνι της Στοκχόλμης, για να μεταφορτωθεί, πάντα σε υγρή μορφή, στις ειδικές κρυογενικές δεξαμενές του πλοίου. Επειδή οι κίνδυνοι ήταν πολύ μεγάλοι, τώρα η τροφοδοσία γίνεται με πλοιάριο που πλευρίζει το οχηματαγωγό από την εξωτερική πλευρά και μεταφορτώνει το Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο.

Εκπρόσωποι του Sierra Club (περιβαλλοντολόγοι στις ΗΠΑ) χαρακτηρίζουν άφρονη ενέργεια το σχεδιασμό εγκαταστάσεων Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου στη δυτική ακτή των ΗΠΑ (σεισμογενής!) μετά το ατύχημα το 2011 στη Φουκουσίμα.

Ο αμερικάνικος οργανισμός SIGTTO, που είναι σύμβουλος ασφαλείας για εγκαταστάσεις Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου συνιστά μεταξύ άλλων ότι οι σταθμοί υγροποίησης φυσικού αερίου δεν επιτρέπεται να εγκατασταθούν κοντά σε κατοικημένες περιοχές ούτως ώστε να μην κινδυνεύσει καμιά ανθρώπινη ζωή και περιουσία από ενδεχόμενη διαρροή ή απελευθέρωση Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου κατά την είσοδο ή έξοδό των πλοίων μεταφοράς του.

Τα Sandia National Laboratories όρισαν για λογαριασμό του υπουργείου ενέργειας των Η.Π.Α. τις λεγόμενες Ζώνες Επικινδυνότητας (ή Ζώνη Αποκλεισμού) που απαγορεύουν την εγκατάσταση τερματικών σταθμών Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου σε απόσταση μικρότερη των 3,5 χιλιομέτρων από κατοικήσιμη ζώνη. Ουσιαστικά η Ζώνη αυτή μας δίνει την περίμετρο της περιοχής που θα πληγεί σε ενδεχόμενο ατύχημα από διαρροή. Στη σεισμογενή Πάτρα έχουμε κατοικίες σε πολύ μικρότερη απόσταση από το λιμάνι!
Είναι φανερό ότι η εγκατάσταση Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου στο λιμάνι της Πάτρας πρέπει να εμποδιστεί, γιατί ο λαός της Πάτρας δεν μπορεί να  ζει με έναν εφιάλτη.

Η Δημόσια Επιχείρηση Διανομής Δικτύων Διανομής Αερίου (ΔΕΔΑ) Α.Ε. προγραμμάτιζε, από το 2016,   την κατασκευή δικτύων διανομής Φυσικού Αερίου στην Πάτρα, Πύργο και Αγρίνιο σε συνεργασία με το ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας και Αιτωλοακαρνανίας με τροφοδοσία από δεξαμενές Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου χωρητικότητας160 ως 400 κ.μ. Για την Πάτρα οι δεξαμενές θα είναι 400 κ.μ.. Η ομάδα εργασίας πρότεινε θέσεις εγκατάστασης των δεξαμενών θεωρώντας τες ως «εγκαταστάσεις αποθήκευσης μέσης όχλησης».  Η προβλεπόμενη χρήση αφορά οικιακούς και επαγγελματικούς καταναλωτές καθώς και δημόσιες υπηρεσίες. Το δίκτυο 120 χλμ. στην Πάτρα θα εξυπηρετεί 2.687 συνδέσεις με 2,5 νοικοκυριά ανά σύνδεση. Είναι σαφές ότι ο αριθμός των συνδέσεων είναι πάρα πολύ μικρός και επόμενα θα χρειαστεί η επέκταση του δικτύου και η εγκατάσταση επιπλέον δεξαμενών και εγκαταστάσεων αεριοποίησης, πράγμα που δείχνει τους περιορισμούς του εγχειρήματος και τα οξυμένα προβλήματα ασφάλειας που θα προκύψουν στο μέλλον.

Οι προτεινόμενες θέσεις χωροθέτησης των εγκαταστάσεων Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου στην Πάτρα είναι το Βιοτεχνικό Πάρκο Ρίου (σε απόσταση περίπου 500 μ. από το Πανεπιστήμιο), η περιοχή «επέκτασης Επιχειρηματικού Πάρκου Εξυγίανσης» (μεταξύ Βιοτεχνικού πάρκου και Δεμένικων), περιοχή παραπλεύρως Χάραδρου (1χλμ από το Πανεπιστήμιο) και περιοχή παραπλεύρως εθνικής οδού Πατρών-Τριπόλεως. Από τις 4 προτεινόμενες θέσεις θα επιλεγούν τελικά δύο, μία βόρεια και μια νότια. Η απαιτούμενη έκταση για κάθε εγκατάσταση είναι 5 στρέμματα.

Οι δεξαμενές Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου θα τροφοδοτούνται από βυτία μεταφοράς Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου από την Ρεβυθούσα, όπου οι σχετικές εγκαταστάσεις αναμένεται να ολοκληρωθούν το 2021. Τόσο οι δύο δεξαμενές με τα συστήματα αεριοποίησης, που χωροθετούνται κοντά σε κατοικίες, εργασιακούς χώρους και το πανεπιστήμιο, όσο και η μεταφορά με βυτία  προκαλούν τεράστιους κινδύνους καταστροφών και απώλειας ανθρώπινων ζωών, που κάνουν απαγορευτική την προτεινόμενη χρήση Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου. Για να καλυφθεί όλη η Πάτρα θα χρειαστούν μερικές δεκάδες δεξαμενές των 400 κ.μ. εγκατασπαρμένες γύρω από την Πάτρα και κυκλοφορία αμέτρητων βυτιοφόρων! Δεν χρειάζονται σχόλια! Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη της χωροθέτησης! Φαίνεται καθαρά ότι η λύση αυτή υπονομεύει την διεκδίκηση παροχής Φυσικού Αερίου στην πόλη μας και στην Δυτική Ελλάδα, μέσω αγωγού.

Το προτεινόμενο από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας σύμφωνο συνεργασίας, είναι απαράδεκτο γιατί όπως αναφέρεται η ΔΕΔΑ Α.Ε. θα είναι ο κύριος, νομέας και κάτοχος του έργου και ο Δήμος πρέπει να συμβάλει με δωρεάν παραχώρηση οικοπέδων, οικονομικά και τεχνικά σε ένα έργο μιας ιδιωτικής εταιρείας.

 Να πληρώσει ο λαός της Πάτρας και των δύο άλλων πόλεων για τα κέρδη των μετόχων και να ζει με τον κίνδυνο ενός καταστροφικού «ατυχήματος». Ζητούν από το Δήμο να εκφράσει την συμφωνία της «τοπικής κοινωνίας», που θα την ήθελαν για να παρουσιάζουν ότι όλα γίνονται με «κοινωνική συναίνεση» σε μια ταξική κοινωνία.
Δεν δεχόμαστε και είμαστε αντίθετοι με την κατασκευή του δικτύου και της εγκατάστασης των δεξαμενών Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου γιατί είναι περιορισμένος ο αριθμός των συνδέσεων, παρουσιάζει  αυξημένους κινδύνους η εγκατάσταση  και κυρίως η μεταφορά με βυτία Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου. Αντιστεκόμαστε  στην εγκατάσταση της μονάδας υγροποιημένου φυσικού αερίου εντός του νέου λιμανιού, δίπλα σε εργατογειτονιές, σχολεία και εργασιακούς χώρους.

Η εγκατάσταση αυτή εξυπηρετεί αποκλειστικά το εφοπλιστικό κεφάλαιο και εκθέτει σε πολύ μεγάλο κίνδυνο τους κατοίκους  τους εργαζόμενους και τους επιβάτες των πλοίων. Η ζωή, η υγεία και το περιβάλλον δεν μπορεί να θυσιαστούν για την κερδοφορία του εφοπλιστικού κεφαλαίου.
Είμαστε σε εγρήγορση για να αντισταθούμε σε κάθε προσπάθεια εγκατάστασης δεξαμενών και συστημάτων Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου τόσο στο λιμάνι όσο και στο Δήμο Πατρέων.
Θα ενημερώσουμε με κάθε πρόσφορο τρόπο τους συλλογικούς φορείς και τον λαό της Πάτρας για τους κινδύνους των εγκαταστάσεων υγροποιημένου φυσικού αερίου και θα διαμορφώσουμε από κοινού πλαίσιο διεκδικήσεων για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου και των δικτύων με κρατική χρηματοδότηση.

Της
Ασπασίας Ρηγοπούλου*

Ως μητέρα, γυναίκα, γιατρός και κάτοικος αυτής της πόλης αισθάνθηκα πολύ άσχημα διαβάζοντας τα δημοσιεύματα που αναδείκνυαν την εκμετάλλευση των παιδιών του καταυλισμού των Ρομά στον Ριγανόκαμπο.
Οι περιγραφές των υπευθύνων του προγράμματος «Υγεία για Όλους» προφανώς δεν είναι άγνωστες σε κανέναν φορέα της περιοχής μας αλλά και σε κανέναν κάτοικο.

Λίγο πολύ όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες  περιστατικών επαιτείας των παιδιών αλλά και προσέγγισης μικρών κοριτσιών από ενήλικες. Ιδιαίτερα όσοι διαμένουμε στην πλατεία Υψηλών Αλωνίων έχουμε δει να εξελίσσονται τέτοια συμβάντα. Επίσης και στο παρελθόν έχουν υπάρξει σχετικά δημοσιεύματα κι έχουν αναδείξει τις διαστάσεις αυτού του σοβαρότατου κοινωνικού προβλήματος.
 
Το θέμα είναι ότι δεν αρκεί το δυσάρεστο συναίσθημα που μας καταλαμβάνει κάθε φορά που διαβάζουμε ένα σχετικό δημοσίευμα. Αλλωστε αυτό δεν βοηθάει σε κάτι και κυρίως δεν λύνει το πρόβλημα.  Η επικεφαλής του προγράμματος κ. Ελένη Σωτηροπούλου και ο καθηγητής κ. Γιώργος Χρούσος έχουν απευθύνει πάμπολλες φορές εκκλήσεις προς τους τοπικούς φορείς για να παρέμβουν.

Οι ίδιοι έχουν επισημάνει επίσης ότι ο καταυλισμός του Ριγανοκάμπου της Πάτρας είναι ο χειρότερος πανελλαδικά κυρίως για τις δύο πληγές που αφορούν τα παιδιά, την εξώθηση σε επαιτεία και σε πορνεία. Ως πόλη περιοριζόμαστε να εκφράσουμε τον αποτροπιασμό μας αλλά δεν λαμβάνουμε μέτρα προστασίας για όλα αυτά τα παιδιά.

Τοπική αυτοδιοίκηση, εισαγγελικές αρχές, αστυνομικά, κοινωνικοί φορείς αλλά κι εμείς ως μέλη της κοινωνίας πρέπει αυτή τη φορά να ανταποκριθούμε. Πρέπει να απλωθεί δίχτυ προστασίας για όλα αυτά τα παιδιά. Έχουμε πολύ μεγάλη ευθύνη κι αυτή είναι ακόμα πιο βαριά διότι γνωρίζουμε, βλέπουμε και ανεχόμαστε.       

* Η Ασπασία Ρηγοπούλου είναι γιατρός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας και δρ. της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

του Ανδρέα Μαζαράκη, καρδιολόγου


Είμαι ένας από εκείνους τους τυχερούς, που στα εφηβικά μου χρόνια στριμογνώμουν στο "κλειστό" του Απόλλωνα, για να στηρίξω, αλλά κυρίως για να απολαύσω την αγαπημένη μου ομάδα. Ή για να είμαι πιο ακριβής, για να θαυμάσω τον Κώστα Πετρόπουλο. Κι αυτός μας αποζημίωνε με το παραπάνω.

 Ο "Νουρέφιεφ" όπως ήταν το προσωνύμιο του, που τον ακολουθούσε καθ' όλη την διάρκεια αυτής της εξαιρετικής διαδρομής στα γήπεδα του μπάσκετ, έγινε στην πορεία ο αγαπημένος όλων των Πατρινών, που γέμιζαν ασφυκτικά το γήπεδο του Απόλλωνα.

Και το προσωνύμιο αυτό, δεν είναι μόνο ένα ιδιαίτερα ποιητικό προσωνύμιο. Είναι μια προσωνυμία που την σφυρηλάτησαν οι Πατρινοί και που θα συνεχίζουν να την σφυρηλατούν μέσα στο χρόνο, σαν ένα περίτεχνο και ακριβό διάδημα.

 Το αστείρευτο ταλέντο του, θα μείνει για πάντα στην μπασκετική ιστορία της Πάτρας και ο ίδιος γνωρίζει ότι οί Πατρινοί τον έχουν μέσα στην καρδιά τους. Κι ακόμα βαθύτερα.
 Όμως τα τελευταία χρόνια η μπασκετική Πάτρα είχε - και έχει - την τύχη να αποκτήσει έναν άλλο σημαντικό κρίκο, στην ένδοξη πορεία της δικιάς της μπασκετικής αλυσίδας.
 Ο Βαγγέλης ο Λιόλιος έγινε ο αναμορφωτής του πατραϊκού μπάσκετ και το υπηρέτησε με σεμνότητα και ανιδιοτέλεια. Έστρεψε τα αθλητικά φώτα στην πόλη μας. Κι αυτό το πέτυχε με σκληρή δουλειά, με ειλικρινή αγάπη, με ασίγαστο πάθος. Είναι ένας πρακτικός άνθρωπος που πιστεύει, ότι βεβαίως τα λόγια έχουν την δική τους σημασία. Χρειάζονται καμμιά φορά. Φέρνουν πιο κοντά τους ανθρώπους. Αυτό όμως που μας χαρακτηρίζει είναι τα έργα μας. Διαφορετικά τα λόγια - αν δεν συνοδεύονται από έργα - σκορπίζουν, τα παίρνει ο άνεμος, χάνονται μέσα στην ανυπαρξία του αύριο.
 Προσωπικά, πολύ βαθειά μέσα μου, πιστεύω ότι όλοι μας, χωρίς δεύτερη σκέψη, "συν γυναιξί και τέκνοις", θα πρέπει να σταθούμε μαχητικά στο πλευρό του Βαγγέλη. Γιατί η νίκη του Βαγγέλη, του δικού μας Βαγγέλη, δεν θάναι μόνο δικιά του νίκη. Θάναι νίκη όλων των Πατρινών, νίκη των παιδιών μας, νίκη της αθλητικής Πάτρας. Νίκη της μπασκετικής Ελλάδας.

 Δεν θάχα παρ' όλα αυτά την απαίτηση, από τον Κώστα Πετρόπουλο, να συμμορφωθεί στις δικές μου υποδείξεις και επιθυμίες. Θα με ικανοποιούσε όμως η δικιά του ουδετερότητα ως πράξης ευθύνης.
Ή μήπως όχι;

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE