Σταύρωση χωρίς Ανάσταση

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΣΤΑΚΙΩΤΗ*

Μόλις ξεκίνησε η εβδομάδα των Παθών για την υπόλοιπη Ευρώπη και την Αμερική και σιμώνει και η δική μας εβδομάδα οσονούπω. Η φετινή περίοδος σε τίποτε δεν θυμίζει την προσμονή της Αναστάσεως όπως την είχαμε συνηθίσει, είτε εκκλησιαστικά είτε κοινωνικά. Η παρούσα κατάσταση όμως άλλαξε πάρα πολύ τον τρόπο που πλέον αντιλαμβανόμαστε τον χρόνο και το νόημα της Αναστάσεως.

Ο πνευματικός χρόνος κινείται εσχατολογικά και είναι ενιαίος, δεν είναι τρισδιάστατος αλλά μονοδιάστατος. Ο Χριστός είναι η αρχή του κόσμου (για την κοσμολογική και οντολογική Χριστολογία) γιατί πρόκειται να είναι η αρχή του κόσμου (για την εσχατολογική Χριστολογία). Τούτο σημαίνει πως ο Αναστημένος, εκουσίως προσληφθείς την ανθρώπινη φύση, Χριστός, εκουσίως «παθαίνει» και πεθαίνει στον Σταυρό, για να νικήσει διά της αγάπης του Σταυρού τον θάνατο του ανθρώπου (θανάτω θάνατον πατήσας).
Επομένως, η Σταύρωση είναι αναγκαίος όρος της Ανάστασης, μα ταυτόχρονα σημαίνει πως χωρίς Ανάσταση, δεν υπάρχει νόημα στον Σταυρό.

Ο ιστορικός χρόνος κινείται ευθύγραμμα, δεν είναι ενιαίος, κινείται στο πριν - τώρα - μετά. Ετσι το παρόν βρίσκει την κοινωνία μέσα σε μια πρωτόγνωρη υγειονομική και οικονομική κρίση (στην πορεία της «σταύρωσης»), ελπίζοντας στο μέλλον να έρθει η αποκατάσταση των συνεπειών αυτών (μέσω της «ανάστασης»).
Στο παρόν, λοιπόν, που ζούμε αυτή τη στιγμή, και χωρίς να έχουμε διδαχθεί από τα λάθη του παρελθόντος, ελάχιστες ενέργειες δείχνουν ότι έχουμε αντιληφθεί τις απαιτούμενες πράξεις για την έλευση της μελλοντικής «ανάστασης» στο υγειονομικό κομμάτι:

1.Η συνειδητοποίηση των τραγικά υπο-στελεχωμένων νοσοκομείων που στηρίζονται σε υγειονομικούς (ιατρούς και νοσηλευτές και λοιπό προσωπικό) που βρίσκονται είτε κοντά στην συνταξιοδότηση είτε σε εργασιακή σχέση ορισμένου χρόνου, διαφόρων κατηγοριών, δεν ευαισθητοποίησε κανέναν αρμόδιο να προχωρήσει σε άμεση μονιμοποίηση όλων αυτών των ανθρώπων που αυτή τη στιγμή δίνουν και τη ζωή τους και ανταμείβονται με χειροκροτήματα και συμπάθεια.
2.Επίσης, παραμένει στις καλένδες η ολοκλήρωση των μονίμων θέσεων ιατρών και λοιπού προσωπικού που είχαν προκηρυχτεί από τα προηγούμενα χρόνια τόσο για τα νοσοκομεία όσο και για την πρωτοβάθμια περίθαλψη.


3.Οι απαραίτητες θέσεις ιατρών ΜΕΘ για το ΠΠΓΝ Ρίου ως διά μαγείας χάθηκαν από την τρέχουσα προκήρυξη. Θα ερχόταν η στιγμή τον Μάρτιο αλλά ελπίζουμε να τις δούμε τουλάχιστον τη φετινή χρονιά.
4.Η ενεργοποίηση της πρωτοβάθμιας περίθαλψης στην μάχη απέναντι στον μεγάλο κίνδυνο έχει αργήσει τόσο όσο τελικά να γίνει όταν οι δευτεροβάθμιες δομές θα έχουν πλήρως εξαντληθεί. Σε αρκετές δε περιπτώσεις τα στελέχη της έχουν ήδη μετακινηθεί στα νοσοκομεία, αδυνατίζοντας τη δυνατότητα να παίξουν τον ουσιαστικό ρόλο που της αντιστοιχεί
5.Η προμήθεια των απαραίτητων υλικών όχι μόνο έχει αργήσει, αλλά όπως προκύπτει θα γίνει με μεγάλο κόστος και σε χρόνο που μάλλον θα είναι μεταγενέστερος της κορύφωσης της κρίσης.
Επομένως ενώ εδώ η «σταύρωση» δεν ήταν αναγκαίος όρος της «ανάστασης», βλέπουμε ταυτόχρονα πως οδηγούμαστε σε σταύρωση χωρίς ανάσταση, γιατί από καμία ενέργεια δεν προκύπτει ότι στο μέλλον θα είμαστε περισσότερο έτοιμοι για αντιμετώπιση παρόμοιων καταστάσεων. Οπλα, πιθανά μέσω «δωρεών» και ειδικών λογαριασμών, μπορεί να αποκτήσουμε, αλλά πολεμιστές δεν φροντίζουμε να έχουμε για τέτοιες μάχες. Εδώ πλέον απλά αποδεχόμαστε ότι η σταύρωση έχει νόημα χωρίς την προσμονή της ανάστασης, στην προσπάθεια των υγειονομικών να απαλύνουν τον ανθρώπινο πόνο, έστω και με την δική τους προσωπική θυσία.
Καλή Ανάσταση!

*Ο Δημήτρης Κωστακώτης είναι ιατρός, ορθοπαιδικός, πρώην Υποδιοικητής στην 6η ΥΠε Πελοποννήσου, Ηπείρου, Ιονίων Νήσων και Δυτικής Ελλάδας.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE