Η υπόθεση του τραυματισμού του Ολυμπιονίκη Τάσου Μπουντούρη ο οποίος μεταφέρθηκε μετά από τροχαίο  σε ιδιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα προκειμένου να καταστεί δυνατόν να εισαχθεί σε ΜΕΘ και να χρειαστεί να  γίνει στη συνέχεια παρέμβαση από τους Υπουργούς Υγείας και Εθνικής Άμυνας ώστε να μπορέσει να νοσηλευτεί σε δημόσιο νοσοκομείο, φέρνει στο φως για άλλη μια φορά την τραγική κατάσταση που επικρατεί στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας της χώρας, μηδέ της Δυτικής Ελλάδας εξαιρουμένης.

Φέρνει στο φως μια καθημερινότητα η οποία αφορά χιλιάδες ανώνυμους συνανθρώπους μας που δεν απασχολούν την επικαιρότητα, αλλά ζουν τη δική τους Οδύσσεια αναζητώντας ένα κρεβάτι σε κάποια ΜΕΘ και πολλές φορές καταλήγουν χωρίς να φτάσουν ποτέ σε αυτήν, θύματα της αρρυθμίας και των ελλείψεων του  δημόσιου συστήματος υγείας.

Οι ουρές αναμονής για ένα κρεβάτι εντατικής θεραπείας, που εποχιακά είναι ιδιαίτερα αυξημένες λόγω των κρουσμάτων της γρίπης, δεν είναι απλά μια ακόμη ένδειξη της νοσηρότητας του δημόσιου συστήματος υγείας. Είναι ένας απίστευτος  συνωστισμός στον πιο επείγοντα τομέα για τη διάσωση μιας ανθρώπινης ζωής, όπου ακόμη και τα δευτερόλεπτα μπορούν να αποδειχθούν κρίσιμα. 

Είναι γνωστό σε όλους ότι  όσο καθυστερεί η εισαγωγή  ενός  ασθενούς σε μια  Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες αίσιας έκβασης στη μάχη που δίνουν οι γιατροί για τη ζωή του.

Δεν πρέπει λοιπόν οι ΜΕΘ να είναι μια από τις προτεραιότητες του Υπουργείου Υγείας, αλλά η απόλυτη προτεραιότητα.

Επιβάλλεται άμεσα να μειωθούν έως και να εξαλειφθούν οι λίστες αναμονής σε όλες τις ΜΕΘ της χώρας και αυτό απαιτεί:

-άμεση πρόσληψη ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού προκειμένου να λειτουργήσουν όλες οι κλίνες που παραμένουν κλειστές επί χρόνια σε πολλές ΜΕΘ.

-να δημιουργηθούν νέες κλίνες στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας.

-να δημιουργηθούν Μονάδες Εντατικής Θεραπείας σε όλα τα μεγάλα νοσοκομεία της χώρας.

-να τεθεί σε εφαρμογή ένα αξιόπιστο σύστημα διαχείρισης των κλινών ώστε να υπάρχει σε πραγματικό χρόνο η εικόνα των διαθέσιμων σε κάθε ΜΕΘ  και να κατευθύνονται άμεσα τα περιστατικά στα ιδρύματα που έχουν δυνατότητα, ώστε να κερδίζεται πολύτιμος χρόνος.

-βελτίωση της δικτύωσης των νοσοκομείων με το ΕΚΑΒ για άμεση μεταφορά των ασθενών στις ΜΕΘ.

-να ληφθούν μέτρα και για την ενίσχυση των Μονάδων Αυξημένης Φροντίδας όπου παρατηρούνται επίσης πολλές ελλείψεις, με αποτέλεσμα  οι ασθενείς να χάνουν αυτή τη μάχη της ζωής ή να μένουν με σημαντικές αναπηρίες.

-να δοθούν κίνητρα στους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό που εργάζονται κάτω από πολύ σκληρές συνθήκες στις ΜΕΘ υπερβάλλοντας εαυτόν.

Στις ΜΕΘ της χώρας δίνονται οι πιο κρίσιμες και επείγουσες  μάχες για τη ζωή. 

Ας δώσουμε τέλος στον άνισο αγώνα …. Eίναι στο χέρι σας κ. Υπουργέ της Υγείας.

 

Kατερίνα Σολωμού

Αντιπρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πατρέων

Υποψήφια βουλευτής ΚΙΝ.ΑΛ. Αχαΐας

 

 

 

Η πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού Υγείας Βασίλη Κικίλια στην Πάτρα αποτέλεσε αφορμή να συζητήσουμε και να επαναφέρουμε στο προσκήνιο τα προβλήματα που χαρακτηρίζουν τη δημόσια περίθαλψη στην περιοχή μας. 

Και γράφω για να επαναφέρουμε διότι οι πληγές είναι διαγνωσμένες κα εντοπισμένες. Αυτό όμως που μας λείπε είναι η θεραπεία τους. Κι αυτή θα πρέπει να είναι το ζητούμενο από όλους μας προς την κεντρική εξουσία. 

Όσοι υπηρετούμε το δημόσιο σύστημα υγείας ερχόμαστε      

Καθημερινά αντιμέτωποι με τις συνέπειες που προκαλεί η χρόνια μη αντιμετώπιση των προβλημάτων που χαρακτηρίζουν τη δημόσια περίθαλψη στην περιοχή μας. 

Το πρώτο αφορά στην υπολειτουργία της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Θα πρέπει οι Τοπικές Μονάδες Υγείας και τα Κέντρα Υγείας να στελεχωθούν και εξοπλιστούν πλήρως διότι μόνον έτσι θα μπορέσουν να ανακόψουν το κύμα προσέλευσης στα νοσοκομεία. Σε επίπεδο πρωτοβάθμιας περίθαλψης είναι καθοριστική 24ωρη λειτουργία του Κέντρου Υγείας Αστικού Τύπου Αγίου Αλεξίου. Η υλοποίησή του θα αποφορτίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου και του «Αγίου Ανδρέα».

Το δεύτερο αφορά την πλήρη ανάπτυξη και λειτουργία των περιφερειακών νοσοκομείων. Είναι ανεπίτρεπτο πρωτοβάθμια περιστατικά να παραπέμπονται από τα νοσοκομεία της Ηλείας, της Αιτωλοακαρνανίας και των νησιών στο τριτοβάθμιο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Στα νοσοκομεία της Πάτρας θα πρέπει να διακομίζονται μόνον τα δύσκολα περιστατικά που χρίζουν εξειδικευμένης αντιμετώπισης.

Το τρίτο σοβαρό θέμα αφορά το μοναδικό αμιγώς παιδιατρικό νοσοκομείο στην ευρύτερη περιφέρεια, το Καραμανδάνειο. Τα κτιριακά του όρια έχουν εξαντληθεί. Απαιτείται η ανάπτυξη ενός σύγχρονο και άρτια οργανωμένου και στελεχωμένου, με όλε στις παιδιατρικές ειδικότητες νοσοκομείο. Το έχει ανάγκη η περιοχή και θα προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες υγείας στα παιδιά. Το σύνολο των εργαζομένων στο Καραμανδάνειο προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες ζωής αλλά οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα δύσκολες. 

Το τέταρτο αφορά την κάλυψη των ιατρικών και νοσηλευτικών κενών. Να γίνει μία ιεράρχηση των αναγκών που έχουν τα νοσοκομεία και σταδιακά να γίνει η κάλυψή τους, Πρέπει να σταματήσει το σύστημα των δανεικών γιατρών από νοσοκομείο σε νοσοκομείο. Άλλωστε σε κανένα νοσοκομείο δεν περισσεύουν οι γιατροί για να καλύπτουν τις ανάγκες άλλων.                   

 

 

* Η Ασπασία Ρηγοπούλου είναι γιατρός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας και διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.  

 

 

Είναι σύνηθες το φαινόμενο ανώτεροι και ανώτατοι δικαστές να αναλαμβάνουν πολιτικές θέσεις στη χώρα μας, προτεινόμενοι από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Μια τακτική που ουσιαστικά έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματικά προβλεπόμενη διάκριση των εξουσιών. Μεγαλύτερη τιμή για έναν δικαστή είναι, αναμφίβολα, να ηγείται του δικαστικού σώματος ως πρόεδρος Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας. Στο πρόσωπό του ενσαρκώνεται η προσδοκία για τη σωστή λειτουργία της δικαιοσύνης και των εγγυήσεων που πρέπει να υπάρχουν για την προβλεπόμενη από το ελληνικό Σύνταγμα ανεξαρτησία της.

Η επιλογή δικαστών για πολιτικές θέσεις εύλογα δημιουργεί ερωτηματικά για τα κριτήρια επιλογής και αναπόφευκτα έρχονται συνειρμοί για το χειρισμό δικαστικών υποθέσεων σε σχέση με την επιλογή στο πρόσωπό του, γεγονός που αδικεί τον δικαστή που εκτέλεσε ευσυνείδητα τα καθήκοντά του.

Ετσι, όμως, πλήττεται το κύρος και η αξιοπιστία της δικαιοσύνης αδίκως... Γιατί οι επιλογές δυστυχώς στη χώρα μας πάντα τροφοδοτούν αιτίες ως προς αυτές.

Ακρως τιμητική χαρακτήρισε την πρόταση της κυβέρνησης η υποψήφια Πρόεδρος. Μια εξαίρετη δικαστής η οποία δίκαια είναι στη θέση του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου της χώρας. Θα ήταν όμως πιο τιμητικό για τη Δικαιοσύνη να αρνηθεί τη συγκεκριμένη θέση από τη στιγμή που ηγείται του Συμβουλίου Επικρατείας ως πρόεδρος. Γιατί ιδίως με τη θέση της αυτή τιμά την Ελληνίδα. Θα έδινε και ένα μήνυμα ηχηρό σε κάθε κατεύθυνση ότι η διάκριση εξουσιών στη χώρα μας πρέπει να ισχύει πραγματικά και όχι θεωρητικά.

Μεγαλύτερη τιμή είναι για έναν δικαστικό να του προσφέρουν πολιτική θέση και να την αρνείται, από το να την αποδέχεται παραιτούμενος της θέσης για την οποία ετάχθη... Η διάκριση των εξουσιών άλλωστε το επιβάλλει αυτό.

 

*Ο Γιώργος Μπέσκος είναι δικηγόρος, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αιγίου.

Η πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού Υγείας Βασίλη Κικίλια στην Πάτρα αποτέλεσε αφορμή να συζητήσουμε και να επαναφέρουμε στο προσκήνιο τα προβλήματα που χαρακτηρίζουν τη δημόσια περίθαλψη στην περιοχή μας.

Και γράφω για να επαναφέρουμε διότι οι πληγές είναι διαγνωσμένες και εντοπισμένες. Αυτό όμως που μας λείπει είναι η θεραπεία τους. Κι αυτή θα πρέπει να είναι το ζητούμενο από όλους μας προς την κεντρική εξουσία.

Όσοι υπηρετούμε το δημόσιο σύστημα υγείας ερχόμαστε

καθημερινά αντιμέτωποι με τις συνέπειες που προκαλεί η χρόνια μη αντιμετώπιση των προβλημάτων που χαρακτηρίζουν τη δημόσια περίθαλψη στην περιοχή μας.

Το πρώτο αφορά στην υπολειτουργία της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Θα πρέπει οι Τοπικές Μονάδες Υγείας και τα Κέντρα Υγείας να στελεχωθούν και εξοπλιστούν πλήρως διότι μόνον έτσι θα μπορέσουν να ανακόψουν το κύμα προσέλευσης στα νοσοκομεία. Σε επίπεδο πρωτοβάθμιας περίθαλψης είναι καθοριστική η 24ωρη λειτουργία του Κέντρου Υγείας Αστικού Τύπου Αγίου Αλεξίου. Η υλοποίησή του θα αποφορτίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα τμήματα Επειγόντων Περιστατικών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου και του «Αγίου Ανδρέα».

Το δεύτερο αφορά την πλήρη ανάπτυξη και λειτουργία των περιφερειακών νοσοκομείων. Είναι ανεπίτρεπτο πρωτοβάθμια περιστατικά να παραπέμπονται από τα νοσοκομεία της Ηλείας, της Αιτωλοακαρνανίας και των νησιών στο τριτοβάθμιο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Στα νοσοκομεία της Πάτρας θα πρέπει να διακομίζονται μόνον τα δύσκολα περιστατικά που χρίζουν εξειδικευμένης αντιμετώπισης.

Το τρίτο σοβαρό θέμα αφορά το μοναδικό αμιγώς παιδιατρικό νοσοκομείο στην ευρύτερη περιφέρεια, το Καραμανδάνειο. Τα κτιριακά του όρια έχουν εξαντληθεί. Απαιτείται η ανάπτυξη ενός σύγχρονο και άρτια οργανωμένου και στελεχωμένου, με όλε στις παιδιατρικές ειδικότητες νοσοκομείο. Το έχει ανάγκη η περιοχή και θα προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες υγείας στα παιδιά. Το σύνολο των εργαζομένων στο Καραμανδάνειο προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες ζωής αλλά οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα δύσκολες.

Το τέταρτο αφορά την κάλυψη των ιατρικών και νοσηλευτικών κενών. Να γίνει μία ιεράρχηση των αναγκών που έχουν τα νοσοκομεία και σταδιακά να γίνει η κάλυψή τους, Πρέπει να σταματήσει το σύστημα των δανεικών γιατρών από νοσοκομείο σε νοσοκομείο. Αλλωστε σε κανένα νοσοκομείο δεν περισσεύουν οι γιατροί για να καλύπτουν τις ανάγκες άλλων.

*Η Ασπασία Ρηγοπούλου είναι ιατρός, υποψήφια βουλευτής Αχαΐας της ΝΔ.

* Η Ασπασία Ρηγοπούλου είναι γιατρός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας και διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Μπορεί η μουσική βιομηχανία να θρηνεί για την πτώση των πωλήσεων δίσκων, μπορεί η Μαντόνα να στρέφεται στο θέατρο, ιδίως μετά από την αξιοθρήνητη εμφάνισή της στην Eurovision, αλλά κάτι νέο έχει φανεί…

Εχουν εμφανιστεί οι νέοι σταρ της διεθνούς σκηνής, οι ήρωες των νεανικών ακροατηρίων… που έχουν μονολεκτικά ονόματα… που φοράνε ένα απλό τι-σερτ και καπελάκι ανάποδα… που δεν τραγουδούν… που δεν σολάρουν στην κιθάρα… που δεν χορεύουν… που δεν κάνουν σόου… που γοητεύουν το ακροατήριό τους παίζοντας στο σκοτάδι, πίσω από τα φωτορρυθμικά και τα λέιζερ σκυμμένοι πάνω από τους υπολογιστές, τους μίκτες και τις κονσόλες…

Οι ήρωες της σημερινής ψηφιακής σκηνής είναι οι ντισκ τζόκεϊ… οι DJ…

Στην εποχή μου ο DJ ήταν αυτός που άλλαζε δίσκους στα πάρτι και στις ντίσκο ή στις ραδιοφωνικές εκπομπές. Σήμερα στο περιβάλλον της λαϊκής - ποπ κουλτούρας πλέον έχουμε περάσει από το υποκείμενο του συνθέτη-εκτελεστή μουσικού σε αυτό του παραγωγού DJ.

Στην Αμερική πατέρες του σύγχρονου DJ θεωρούνται οι πρωτοπόροι των «χάουζ» κλαμπ του Σικάγου, στα τέλη της δεκαετίας του '70 και οι συνάδελφοί τους που έπαιζαν «τέκνο» στο Ντητρόιτ. Την ίδια εποχή ο Άφρικα Μπαμπάτα μελετούσε τις τεχνικές απαγγελίας στίχων πάνω από τη μουσική, τεχνικές των DJ της ρέγγε και του dub και δημιουργούσε μιαν αντίστοιχη περσόνα για το αφροαμερικάνικο χιπ χοπ.

Στην Ευρώπη ο DJ απέκτησε αίγλη μέσα από τα πάρτι στην Ιμπιζα και στο Ρίμινι, τόπους διακοπών των νεαρών Αγγλων της acid house σκηνής. Εκτοτε, τα πάρτι αυτού του είδους άρχισαν να απλώνονται σε όλη την Ευρώπη.

Η προσοχή του κοινού παύει να επικεντρώνεται στη σκηνή και διαχέεται στον περιβάλλοντα χώρο. Οι ήχοι που παράγονται επηρεάζουν το σώμα και την κίνηση. Ο δυνατός ήχος που μετριέται σε Beats Per Minute, αρχικά συμβαδίζει με τον ρυθμό των καρδιακών παλμών (100-120 bpm). Καθώς ανεβαίνουν τα μπιτ, ανεβαίνουν και καρδιακοί παλμοί. Η επιτάχυνση του ρυθμού προκαλεί ταχυκαρδία, έξαψη, νευρική υπερδιέγερση… το σώμα παραδίδεται στο χορό, το μυαλό παράγει τις δικές του εικόνες, μοναδικές για τον καθένα…

Ζητούμενο η αλλαγή διάθεσης και ο χορός… Τελετάρχης ο DJ που άλλοτε «σπιντάρει» και άλλοτε «κουλάρει» τον κόσμο…

Οι DJ είναι πλέον οι κατ' εξοχήν περφόρμερ και οι αμοιβές τους αγγίζουν το ύψος των αστέρων της ροκ. Στα πάρτι οι DJ παρεμβαίνουν στη μουσική άλλων και δημιουργούν ένα «υπερκείμενο» και αφηγούνται παλιές ιστορίες φτιάχνοντας νέες. Το εφήμερο ηχητικό σύνολο μιας παράστασης (DJ set) αποτελεί διαφορετικό κείμενο, όπως ακριβώς και κάθε εμπειρία από κάποιο πάρτι αποτελεί μοναδικό γεγονός…

Ένα τέτοιο μοναδικό γεγονός μπορεί να θεωρηθεί η εμφάνιση του Paul D. Miller ή DJ Spooky κάποια χρόνια πριν στο Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ο DJ Spooky στην performance του έπαιξε τα πάντα -από Mr. Scruff ως Σελίν Ντιόν- μετουσιώνοντας προϋπάρχουσες μουσικές σε ένα ηχητικό «ready-made». Εξαιτίας του ακαδημαϊκού του υπόβαθρου -διδάσκει στο European Graduate School- ενδιαφέρεται για την πληροφορία σε οποιαδήποτε μορφή: δίσκου, ήχου, ιστοσελίδας, βιβλίου… Ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται ως αρχαιολόγος των ρυθμών…

Μιξάρει Moby με dub και τζαζ, το χιπ χοπ του DJ Krush με την τζαζ του Sun Ra, διαλύει τα κομμάτια και τα επανασυγκολλάει μαζί με ομιλίες, σκρατς από ήχους ταινιών και παλιά μουσική φανκ.

Είναι γεγονός ότι ο τρόπος με τον οποίο κατασκευάζεται πλέον μουσική είναι μια συνδιάλεξη, ένας διάλογος μεταξύ όλων των παράξενων στιγμών που βιώνουμε στο πεδίο της ηλεκτρονικής σκέψης…

Είναι οι απόπειρες του Ξενάκη να κάνει τη μουσική μαθηματικό σύστημα…

Είναι η παμπάλαια ελληνική παράδοση, ο Ηράκλειτος…

Είναι το ιστορικό υπόβαθρο: Η αρχαία ελληνική φιλοσοφία, τα συστήματα της ινδικής αριθμολογίας, η αντιθετική λειτουργία του Ι-Τσινγκ…

Είναι ο Τσάρλι Πάρκερ, ο Ντιούκ Ελινγκτον, ο Πιερ Μπουλέζ, ο Ορνέτ Κόλεμαν, Αφρικα Μαμπάτα.

Η μουσική πλέον είναι η μετατροπή όλων αυτών των στοιχείων σε νέες μορφές…

Είναι η μουσική των νέων σε κάθε χώρα… σε κάθε ήπειρο…

Τι λέτε, μπορούμε να ακολουθήσουμε;

 

της ΣΟΦΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE