Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες διεκδικεί ο Κεφαλονίτης σκηνοθέτης Βασίλης Κεκάτος

Ο μικρομηκάς σκηνοθέτης με καταγωγή από την Κεφαλονιά, Βασίλης Κεκάτος συμμετέχει με την ταινία του «Η απόσταση ανάμεσα στον ουρανό και εμάς» στο διαγωνιστικό τμήμα του 72ου Διεθνούς Φεστιβάλ των Καννών και διεκδικεί τον Χρυσό Φοίνικα.

Εκτός λοιπόν από τους Γιώργο Λάνθιμο και Πάνο Κούτρα που συμμετέχουν ως μέλη των κριτικών επιτροπών στα διαγωνιστικά τμήματα μεγάλου και μικρού μήκους ταινιών, αντίστοιχα φέτος στις Κάννες, ένας ακόμη Έλληνας είναι στη Γαλλική Κρουαζέτ και μάλιστα διαγωνίζεται με αξιώσεις για τον Χρυσό Φοίνικα. Ο λόγος για τον ταλαντούχο, ανερχόμενο σκηνοθέτη Βασίλης Κεκάτος, ένας μικρομηκάς από την Κεφαλονιά (και ιδρυτής του θερινού SeaNema Open Air Film Festival), που διεκδικεί το μεγάλο βραβείο με την ταινία μικρού μήκους «Απόσταση ανάμεσα στον ουρανό κι εμάς». Λίγο πριν την παγκόσμια πρεμιέρα της νέας ταινίας του στις 24 Μαΐου, ο βραβευμένος εντός και εκτός Ελλάδας σκηνοθέτης με τη «Σιγή των ψαριών όταν πεθαίνουν» μίλησε στην εφημερίδα Έθνος και τη δημοσιογράφο Άντα Δαλιάκα. Αναφορικά με το τι σημαίνει για ένα νέο σκηνοθέτη η συμμετοχή της ταινίας του στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Καννών, ο Βασίλης Κεκάτος απήντησε πως «είναι η μεγαλύτερη αναγνώριση της δουλειάς του και συγχρόνως το γλυκό βάρος της ευθύνης του επόμενου βήματος».

Στο ερώτημα αν τον αγχώνει ότι ο σκηνοθέτης Πάνος Κούτρας του «Χenia» και της «Στρέλλας», είναι στην επιτροπή που θα κρίνει την ταινία του, ο Β. Κεκάτος είπε: «είναι σε κάθε περίπτωση μεγάλη τιμή το όνομα μου έστω και να συνυπάρχει στην ίδια πρόταση με τα ονόματα Λάνθιμος και Κούτρας. Παρ' όλα αυτά, το ότι ο Πάνος Κούτρας θα κληθεί να αξιολογήσει την ταινία μου δε με αγχώνει περισσότερο από το ότι θα την αξιολογήσει η Κλερ Ντενί και τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής. Αν η ερώτηση κλείνει το μάτι στο ότι ο Πάνος είναι Έλληνας, φαντάζομαι ότι ένας δημιουργός του βεληνεκούς του θα έκρινε ένα έργο αποκλειστικά με καλλιτεχνικά κριτήρια και όχι με γνώμονα την καταγωγή του, όπως και κάθε ένα από τα μέλη της επιτροπής».

Από το βραβευμένο «Η σιγή των ψαριών όταν πεθαίνουν» στην μικρού μήκους ταινία «Η απόσταση ανάμεσα στον ουρανό κι εμάς». Υπάρχουν κοινά ανάμεσα στις δύο ταινίες;

  • «Ενώ στην πρώτη ταινία αντιμετώπισα τους ήρωες μου με σκληρότητα και κυνισμό και στη δεύτερη με αισιοδοξία και τρυφερότητα, και οι δύο ταινίες συναντιούνται στο ότι μιλούν για το πως ένας άνθρωπος μπορεί να χαθεί αν δε βρεθεί κάποιος να του απλώσει το χέρι για να κρατηθεί».
  • Η ταινία του όπως είπε, «είναι μια ερωτική ιστορία για δύο νεαρούς άνδρες που συναντιούνται τυχαία σε ένα ξεχασμένο βενζινάδικο και βρίσκουν ο ένας τον άλλον. Είναι μια ταινία για το θαύμα που μπορεί να συμβεί στο πιο ανέλπιστο μέρος».

Αυτό που τον έσπρωξε να αφηγηθεί αυτήν την ιστορία, ήταν «η απόκοσμη ομορφιά των φωτισμένων βενζινάδικων στη νυχτερινή ερημιά και η ανάγκη να μιλήσω για δυο γκέι χαρακτήρες, εστιάζοντας στις επιθυμίες και στις πράξεις τους, όπως προκύπτουν όχι λόγω της σεξουαλικής τους ταυτότητας αλλά λόγω της νιότης τους και της, κοινής με όλους, ανάγκης τους να αγαπήσουν και να αγαπηθούν».

Πώς είναι να κάνεις σινεμά στην Ελλάδα σήμερα; Βοηθήθηκαν οι νέοι Έλληνες σκηνοθέτες από την προβολή του weird wave στο εξωτερικό;

  • «Το να κάνεις σινεμά στην Ελλάδα παραμένει δύσκολο, όπως το να κάνεις οτιδήποτε σε αυτή τη χώρα, πέρα από ηλιοθεραπεία. Οι νέοι Έλληνες σκηνοθέτες σαφώς και βοηθηθήκαμε χάρη στην επιτυχία του Λάνθιμου και των υπολοίπων καταξιωμένων δημιουργών της γενιάς του, εκτός συνόρων όμως ποτέ εντός. Είναι πολύ πιθανόν, αν δεν είχαν στραφεί τα φώτα προς τη χώρα μετά τις επιτυχίες του weird wave, να μην ήμουν σήμερα στις Κάννες ή πριν στο Σάντανς και στο Λοκάρνο, ούτε εγώ ούτε κανένας από τους σκηνοθέτες της γενιάς μου. Τους χρωστάμε πολλά λοιπόν για το παρόν μας και είναι στο χέρι μας να διατηρήσουμε το διεθνές ενδιαφέρον».

Τέλος στο ερώτημα αν πάρει το βραβείο στις Κάννες, που θα το αφιερώσει, ο Βασίλης Κεκάτος είπε στην εφημερίδα «Έθνος», «αν κέρδιζα τον Χρυσό Φοίνικα θα τον αφιέρωνα στους ηθοποιούς μου Νικολάκη Ζεγκίνογλου και Ιώκο Ιωάννη Κοττίδη, στον διευθυντή φωτογραφίας Γ. Βαλσαμή, στην παραγωγό Ελένη Κοσσυφίδου και στους υπόλοιπους συνεργάτες και φίλους, γιατί χωρίς αυτούς δε θα υπήρχε αυτή η υποψηφιότητα. Επίσης, θα τον αφιέρωνα στη μνήμη του Σπύρου Κεκάτου, αδελφού του πατέρα μου, ο οποίος ήταν ομοφυλόφιλος και με τη στάση ζωής του μου δίδαξε το πως είναι να παραμένεις δυνατός και ακέραιος σε μια κοινωνία που θέλει να σε αλλάξει για να της μοιάσεις και να μπορεί να κοιμάται πιο ήσυχα τα βράδια».

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE