Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν βιώσει τη δυσκοιλιότητα κάποια στιγμή στη ζωή τους. Αν και συνήθως δεν είναι σοβαρή, η δυσκοιλιότητα μπορεί να είναι οδυνηρή και να προκαλεί απογοήτευση.

Τι είναι η δυσκοιλιότητα;

Η δυσκοιλιότητα εμφανίζεται όταν η κένωση του εντέρου καταστεί δύσκολη ή λιγότερο συχνή από το κανονικό. Η συχνότητα ή ο χρόνος μεταξύ των κενώσεων του εντέρου κυμαίνεται ευρέως από άτομο σε άτομο. Μερικοί άνθρωποι έχουν  εντερικές κενώσεις αρκετές φορές την ημέρα, ενώ άλλοι μόνο μία με δύο φορές την εβδομάδα. Το χρονικό διάστημα πέρα των τριών ημερών χωρίς κένωση θεωρείται μεγάλο. Μετά από τρεις ημέρες, τα κόπρανα είναι όλο και πιο δύσκολο να κενωθούν.

Τι προκαλεί τη δυσκοιλιότητα;

Η δυσκοιλιότητα προκαλείται πιο συχνά  από ανεπαρκή πρόσληψη φυτικών ινών στη διατροφή ή διακοπή της κανονικής διατροφής λόγω δίαιτας. Η χρόνια δυσκοιλιότητα μπορεί να οφείλεται σε κακή διατροφή, αφυδάτωση, ορισμένα φάρμακα (όπως τα αντικαταθλιπτικά, ισχυρά παυσίπονα), το άγχος ή την πίεση  άλλων δραστηριοτήτων που σας αναγκάζουν να αγνοήσετε την ανάγκη να αδειάσει το έντερο.

Διάφορες παθήσεις μπορεί επίσης να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν την δυσκοιλιότητα. Μερικές από τις πιο κοινές ιατρικές παθήσεις που προκαλούν δυσκοιλιότητα είναι οι ενδοκρινολογικές παθήσεις, όπως η μειωμένη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα ή ο σακχαρώδης διαβήτης. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι μια άλλη ιατρική πάθηση που μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα, αλλά συνήθως συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα, όπως αίμα στα κόπρανα και απώλεια βάρους.

Στις κοινές αιτίες της δυσκοιλιότητας περιλαμβάνονται :

Η δίαιτα χαμηλή σε φυτικές ίνες

Η κατανάλωση μικρής ποσότητας νερού

Η έλλειψη άσκησης

Τα ταξίδια ή άλλη αλλαγή των συνηθειών της καθημερινότητας

Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων γάλακτος ή τυριών

Το στρες ή η αναστολή της κένωσης

Φάρμακα

ισχυρά παυσίπονα, όπως τα ναρκωτικά

αντικαταθλιπτικά

αντιόξινα που περιέχουν ασβέστιο ή αργίλιο

χάπια σιδήρου

φάρμακα αλλεργίας όπως αντιισταμινικά

ορισμένα φάρμακα για την αρτηριακή πίεση

ψυχιατρικά φάρμακα

Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (ΣΕΕ)

Εγκυμοσύνη

Νευρολογικές διαταραχές που περιλαμβάνουν βλάβη του νωτιαίου μυελού και η πολλαπλή σκλήρυνση

Αδράνεια του παχέος εντέρου

Πώς αξιολογείται η δυσκοιλιότητα;

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν χρειάζονται πολυάριθμες εξετάσεις για την αξιολόγηση της δυσκοιλιότητας. Μόνο ένας μικρός αριθμός ασθενών με δυσκοιλιότητα έχει σοβαρές υποκείμενες ιατρικές παθήσεις (όπως η κακή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα, ο σακχαρώδης διαβήτης ή ο καρκίνος του παχέος εντέρου).

Αν έχετε δυσκοιλιότητα που συνεχίζεται για περισσότερο από δύο εβδομάδες, θα πρέπει να δείτε ένα γιατρό για να καθορίσει εάν χρειάζεστε περαιτέρω αξιολόγηση. Για έναν ασθενή που πάσχει από καρκίνο του παχέος εντέρου, η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορεί να είναι σωτήρια.

Το πρότυπο της αξιολόγησης για τη δυσκοιλιότητα περιλαμβάνει την εκτέλεση εξετάσεων αίματος και εξέταση του παχέος εντέρου με κολονοσκόπηση, ιδιαίτερα για ασθενείς άνω των 50 ετών . Άλλες εξετάσεις περιλαμβάνουν την μελέτη του χρόνου διέλευσης παχέος εντέρου (χρόνος που απαιτείται για τα κόπρανα να κινηθούν μέσω του παχέος εντέρου) και η ορθοπρωκτική μανομετρία (μελέτη της πίεσης  και  λειτουργίας των μυών στο ορθό και στον πρωκτό).

Οι περισσότεροι ασθενείς με σοβαρή δυσκοιλιότητα, και χωρίς καμία εμφανή ασθένεια, υποφέρουν από ένα εκ των δύο ακόλουθων προβλημάτων:

Αδράνεια παχέος εντέρου (ονομάζεται επίσης τεμπέλικο κόλον): μια κατάσταση στην οποία το παχύ έντερο συσπάται ελάχιστα και συγκρατεί τα κόπρανα. Αυτό μπορεί να προσδιορισθεί με μελέτη του χρόνου διέλευσης του παχέος εντέρου.

Αποφρακτική δυσχεσία: μια κατάσταση κατά την οποία το έντερο συσπάται κανονικά, αλλά ο ασθενής δεν είναι σε θέση να κενώσει τα κόπρανα από το ορθό. Η κατάτσαη αυτή μπορεί να επιβεβαιωθεί με εξέτασεις όπως η ορθοπρωκτική μανομετρία, το ορθοπρωκτικό ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα και το αφοδευόγραμμα.

Πώς μπορείτε να αποτρέψετε την δυσκοιλιότητα;

Φάτε μια καλά ισορροπημένη διατροφή με πολλές φυτικές ίνες. Καλές πηγές φυτικών ινών είναι τα φρούτα, τα λαχανικά, τα όσπρια, τα ψωμιά ολικής αλέσεως και τα δημητριακά. Φυτικές ίνες και νερό βοηθούν τη διέλευση των κοπράνων εντός του παχέος εντέρου. Το μεγαλύτερο μέρος της ίνας σε φρούτα βρίσκεται στη φλούδα, όπως σε μήλα. Φρούτα με σπόρους μπορείτε να φάτε, όπως φράουλες, καθώς έχουν τις πιο πολλές ίνες. Τα προϊόντα ολικής αλέσεως είναι μια μεγάλη πηγή φυτικών ινών: τρώτε πίτουρο δημητριακών ή  προσθέστε πίτουρο δημητριακών σε άλλα τρόφιμα, όπως σούπα και το γιαούρτι.

Να πίνετε 8 ποτήρια νερό την ημέρα. (Σημείωση: Το γάλα μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα σε κάποιους ανθρώπους). Υγρά που περιέχουν καφεΐνη, όπως ο καφές και τα αναψυκτικά, έχουν μια επίδραση αφυδάτωσης και μπορεί να χρειαστεί να αποφεύγονται μέχρι οι κενώσεις του εντέρου σας να επιστρέψουν στο φυσιολογικό.

Ασκήσου τακτικά.

Μην αναστέλλετε την κένωση όταν αισθάνεστε την ανάγκη.

Πώς αντιμετωπίζεται η δυσκοιλιότητα;

Πιείτε τέσσερα επιπλέον ποτήρια νερό την ημέρα.

Δοκιμάστε ζεστό ροφήματα, ειδικά το πρωί.

Προσθέστε τα φρούτα και τα λαχανικά στη διατροφή σας.

Φάτε δαμάσκηνα ή / και πίτουρο δημητριακών.

Προσθέστε συμπληρωματικά φυτικές ίνες στη διατροφή σας

Πότε πρέπει να καλέσετε τον γιατρό σας;

Καλέστε τον γιατρό σας αν:

Η δυσκοιλιότητα είναι ένα νέο πρόβλημα για σας.

Έχετε αίμα στα κόπρανα σας.

Έχετε χάσει βάρος ακούσια.

Έχετε έντονο πόνο με την κένωση του εντέρου.

Η δυσκοιλιότητά σας διήρκεσε περισσότερο από τρεις εβδομάδες.

Μπάκος Δημήτριος Σ., Γαστρεντερολόγος.

 Η περιφέρεια της μέσης είναι ένας παράγοντας μεγαλύτερης ακρίβειας για τα επίπεδα λίπους στο σώμα μας συγκριτικά με τον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), ιδιαίτερα μεταξύ των ηλικιωμένων, όπως αποκαλύπτει νέα μελέτη.

 

Η έρευνα αυτή που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση "Obesity" είναι η πρώτη έρευνα μεγάλης κλίμακας η οποία εξετάζει τη σχέση μεταξύ περιφέρειας της μέσης στην ύστερη ενήλικη ζωή με την εμφάνιση άνοιας.

 

"Για όλους τους επιστήμονες που ασχολούνται με τη γηριατρική, την παχυσαρκία και την άνοια, η έρευνα αυτή δίνει έμφαση στην περιφέρεια της μέσης ως παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση άνοιας που σχετίζεται με την παχυσαρκία" είπε ο Χάι Τζιν Γιου, συντάκτης της μελέτης και αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Γκούρο της Κορέας.

 

Σε μια έρευνα που έγινε το 2015 σε περίπου 2 εκατομμύρια ανθρώπους από τη Βρετανία φάνηκε ότι τα περιστατικά άνοιας μειώνονταν με την αύξηση του ΔΜΣ. Άλλες έρευνες δεν βρήκαν καμία σχέση μεταξύ παχυσαρκίας και άνοιας. Σύμφωνα με τους επιστήμονες όμως, ο ΔΜΣ δεν είναι ένας καλός δείκτης μέτρησης της παχυσαρκίας γιατί δεν μπορεί να κάνει διάκριση μεταξύ λίπους και μυϊκής μάζας.

 

Η συγκεκριμένη έρευνα συνέλεξε δεδομένα από 872.082 συμμετέχοντες ηλικίας 65 ετών και άνω που συμμετείχαν στις διαγνωστικές εξετάσεις για την άνοια μέσα στο έτος 2009. Πραγματοποιήθηκαν συνεντεύξεις με τους συμμετέχοντες κατά τις οποίες οι ίδιοι ρωτήθηκαν σχετικά με την ηλικία τους, το κάπνισμα, την κατανάλωση αλκοόλ και τα επίπεδα σωματικής άσκησης. Η έρευνα χρησιμοποίησε την ασφάλεια υγείας που είχαν οι συμμετέχοντες ως δείκτη της οικονομικής τους κατάστασης. Μετρήθηκε επίσης ο ΔΜΣ, το βάρος σε κιλά και η περίμετρος της μέσης στο στενότερό της σημείο κατά την ελάχιστη αναπνοή.

 

Επειδή ο ΔΜΣ στην ύστερη ενήλικη ζωή μπορεί να επηρεάζεται από άλλες παθήσεις, οι ερευνητές ταξινόμησαν τους συμμετέχοντες χρησιμοποιώντας τον Δείκτη Συννοσηρότητας του Charlson σε δύο ομάδες ανάλογα με το αν δεν είχαν καμία συννοσηρότητα ή αν είχαν από μια και πάνω συννοσηρότητες.

 

Διαπιστώθηκε ότι οι συμμετέχοντες των οποίων η περίμετρος της μέσης τους ήταν πάνω από 90 εκ. για τους άντρες και πάνω από 85 για τις γυναίκες παρουσίαζαν αυξημένο κίνδυνο άνοιας ανεξαρτήτως των άλλων παραγόντων (ΔΜΣ, αρτηριακή πίεση, χοληστερόλη, λειτουργία του ήπατος και παράγοντες που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής). Παράλληλα φάνηκε ότι αυτοί που ήταν λιποβαρείς διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο άνοιας συγκριτικά με εκείνους που είχαν φυσιολογικό βάρος.

 

"Η έρευνα αυτή δεν μας εξηγεί γιατί παρατηρούνται αυτές οι διαφορές αλλά ενδέχεται να δείχνει το πόσο διαφορετικό ρόλο μπορεί να παίζει το υποδόριο έναντι του σπλαχνικού λίπους σε ό,τι αφορά την εμφάνιση άνοιας, με το πρώτο να είναι προστατευτικό και το δεύτερο επιβλαβές", δήλωσε ο Νταν Μπέσεσεν, της σχολής Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, που δεν έλαβε μέρος στην μελέτη.

 

Ο ίδιος τόνισε ότι ο ΔΜΣ μπορεί να αφορά περισσότερο τη μυϊκή μάζα όταν πρόκειται για ηλικιωμένους πληθυσμούς.

 

Η συγκεκριμένη έρευνα έγινε αποκλειστικά σε ασιατικό πληθυσμό και κατά τον Μπέσεσεν θα είχε νόημα να γίνουν μελέτες για την επιβεβαίωση αυτού του ευρήματος και σε άλλους πληθυσμούς. Πράγματι, πάντως, η μελέτη αυτή δείχνει ότι το αυξημένο κοιλιακό λίπος συνδέεται με μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας.

 Η ανάλυση δειγμάτων αίματος, σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης, αποτελεί ένα νέο τεστ, που μπορεί να επιταχύνει την διάγνωση καρκινικών όγκων στον εγκέφαλο, όπως ανακοίνωσαν Βρετανοί επιστήμονες.

 

Οι εγκεφαλικοί όγκοι συχνά έχουν ασαφή συμπτώματα, όπως πονοκεφάλους και προβλήματα μνήμης, με συνέπεια να μην διαγιγνώσκονται πάντα έγκαιρα. Η μόνη αξιόπιστη μέθοδος διάγνωσης τους είναι σήμερα η σάρωση του εγκεφάλου με μηχάνημα απεικόνισης.

 

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Πολ Μπρέναν του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε συνέδριο του βρετανικού Εθνικού Ινστιτούτου Ερευνών για τον Καρκίνο στη Γλασκώβη, ανακοίνωσαν ότι το νέο τεστ τους, το οποίο ανιχνεύει χημικές ουσίες που αποβάλλουν οι εγκεφαλικοί όγκοι στην κυκλοφορία του αίματος, θα βοηθήσει στην ταχύτερη διάγνωση και θα βελτιώσει την επιβίωση των ασθενών.

 

Οι όγκοι στον εγκέφαλο μειώνουν το προσδόκιμο ζωής κατά 20 χρόνια κατά μέσο όρο, περισσότερο από κάθε άλλο είδος καρκίνου. Πολλοί ασθενείς διαγιγνώσκονται στα επείγοντα του νοσοκομείου, παρόλο που έως τότε έχουν επισκεφθεί αρκετές φορές κάποιο γιατρό για διάφορα συμπτώματα.

 

«Είναι δύσκολο να διαγνωσθεί ένας όγκος στον εγκέφαλο. Ένας πονοκέφαλος μπορεί να είναι σημάδι τέτοιου όγκου, αλλά το πιθανότερο είναι ότι πρόκειται για κάτι άλλο, συνεπώς δεν είναι πρακτικό να στέλνει κανείς πολλούς ανθρώπους για τομογραφία του εγκεφάλου τους, μήπως και πρόκειται για όγκο. Η μεγάλη δυσκολία είναι να εντοπίσει κανείς ποιοι άνθρωποι πρέπει επειγόντως να πάνε να κάνουν τέτοια απεικόνιση», δήλωσε ο δρ Μπρέναν.

 

Το νέο τεστ, που βασίζεται στην τεχνική της υπέρυθρης φασματοσκοπίας και σε ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης, εντοπίζει στο αίμα τη χημική «υπογραφή» του εγκεφαλικού όγκου. Οι έως τώρα δοκιμές του σε δείγματα αίματος από 400 ανθρώπους με πιθανό όγκο στον εγκέφαλο (οι 40 αποδείχθηκε αργότερα ότι πράγματι είχαν) δείχνουν ότι «έπιασε» σωστά το 82% των εγκεφαλικών όγκων, καθώς και το 84% όσων δεν είχαν όγκο (χαμηλός βαθμός ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων). Στην περίπτωση του συνηθέστερου όγκου στον εγκέφαλο, του γλοιώματος, το τεστ είχε ακρίβεια 92% στην ανίχνευση των ασθενών.

 

Σε επόμενο στάδιο το τεστ θα δοκιμαστεί σε μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων, ενώ οι επιστήμονες δεν αποκλείουν την προσαρμογή του, ώστε να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση και άλλων καρκίνων (ωοθηκών, παγκρέατος, εντέρου και προστάτη).

 Ένας μεταδοτικός καρκίνος έχει εξαπλωθεί από μύδια που ζουν στην ακτή του Καναδά στον Ατλαντικό (Βρετανική Κολομβία), σε άλλα είδη μυδιών που υπάρχουν στις δυτικές ακτές της Ευρώπης, καθώς και στη Νότια Αμερική.

 

Οι επιστήμονες γνώριζαν από καιρό ότι τα μύδια σε διάφορα μέρη του κόσμου εμφανίζουν καρκίνο, αλλά δεν ήταν βέβαιοι αν η ασθένεια είναι μεταδοτική, κάτι που επιβεβαίωσαν πλέον. Οι περισσότεροι καρκίνοι προκαλούνται από μεταλλάξεις του DNA που δεν είναι μεταδοτικές σε άλλα άτομα. Έχουν όμως βρεθεί και λίγα είδη (σκύλοι, διάβολος της Τασμανίας, δίθυρα κ.α.), μεταξύ των οποίων τα μύδια, όπου ο καρκίνος μπορεί να είναι μεταδοτικός σαν μικρόβιο ή παράσιτο σε άλλα ζώα (όχι στους ανθρώπους).

 

Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, τον Καναδά, την Αργεντινή και τη Χιλή, με επικεφαλής τη Μαρίζα Γιονεμίτσου του Ερευνητικού Ινστιτούτου Pacific Northwest του Σιάτλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό eLife, ανέλυσαν DNA από τρία διαφορετικά είδη μυδιών με καρκίνο που έχουν βρεθεί στις ακτές του Καναδά, της Γαλλίας, της Ολλανδίας, της Χιλής και της Αργεντινής.

 

Διαπιστώθηκε ότι τα καρκινικά κύτταρα των μυδιών της Ευρώπης και της Νότιας Αμερικής (Mytilus edulis και Mytilus chilensis αντίστοιχα) ήταν γενετικά σχεδόν ταυτόσημα με τα καρκινικά κύτταρα στα μύδια του Καναδά (Mytilus trossulus), πράγμα που υποδηλώνει τη μετάδοση του καρκίνου κατά μήκος και διαμέσου του Ατλαντικού, με αρχική προέλευση κατά πάσα πιθανότητα τα καναδικά μύδια.

 

Εκτιμάται ότι στη μετάδοση του καρκίνου βοηθάνε τα πλοία που κάνουν υπερατλαντικά ταξίδια, καθώς οι επιστήμονες θεωρούν σχεδόν απίθανο τα μύδια με τον καρκίνο να έχουν εξαπλωθεί τόσο μακριά από μόνα τους.

Οι μεταγγίσεις αίματος είναι σωτήριες και όλοι το ξέρουμε αυτό, κι όμως η ανθρωπότητα εμφανίζει τεράστιες ελλείψεις σε διαθέσιμες ποσότητες και σε κάποιες μάλιστα χώρες τα ποσοστά είναι τραγικά. Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «The Lancet Haematology», το αίμα που δίνει εθελοντικά ο κόσμος δεν φτάνει για να καλύψει τη ζήτηση. Το 61% των χωρών που ερεύνησαν δεν διαθέτουν επαρκές απόθεμα για τις μεταγγίσεις αίματος.

Παρατηρούν πως όλες οι χώρες της κεντρικής, ανατολικής και δυτικής υποσαχάριας Αφρικής, της Ωκεανίας και της νότιας Ασίας δεν έχουν ικανά αποθέματα.

Συνολικά, οι 119 από τις 195 χώρες που μελέτησαν πάσχουν σε επαρκείς ποσότητες αίματος για να σωθεί ο πληθυσμός τους. Κατά μέσο όρο, η ζήτηση ξεπερνά τις 1.849 μονάδες αίματος ανά 100.000 κατοίκους.

Το θέμα εμφανίζεται πιο οξυμένο στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Οι ερευνητές βρήκαν μάλιστα πως ακόμα και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υποεκτιμά τις ανάγκες αίματος.

Όσο για τις χώρες που το αίμα επαρκεί, πρωταθλήτρια στέφθηκε η Δανία (14.704 μονάδες αίματος ανά 100.000 κατοίκους). Στον αντίποδα, οι ανάγκες για αίμα σε Ινδία, Μαδαγασκάρη και Νότιο Σουδάν ήταν κατά 75 φορές περισσότερες από την προσφορά.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE