Είναι το πρόβλημα που έχουν πολλοί, αλλά ελάχιστοι τους το επισημαίνουν. Η αλήθεια είναι πως η κακή αναπνοή είναι κοινό πρόβλημα που έχουν πολλοί με αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι να απομακρύνονται από δίπλα τους, ειδικά στον επαγγελματικό χώρο.

Σε τι οφείλεται λοιπόν και πως μπορεί να λυθεί;

Αιτίες

Η πιο συχνή αιτία κακής αναπνοής είναι η κακή οδοντική υγιεινή. Το να μην βουρτσίζετε τα δόντια σας ή το σπάνιο βούρτσισμα μπορεί να οδηγήσει σε οδοντικές πλάκες και ασθένειες των ούλων που προκαλούν βακτηριακή συσσώρευση και κακή οσμή στο στόμα σας. Η κατανάλωση ισχυρά γευστικών τροφίμων (όπως κρεμμύδια και σκόρδο), η κακή ενυδάτωση και η ξηροστομία μπορούν επίσης να σας προκαλέσουν κακή αναπνοή.

Η ξηροστομία μπορεί να οφείλεται στη χρήση ορισμένων φαρμάκων, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε κακή αναπνοή. Μερικές φορές υπάρχει μειωμένη ροή στο στόμα κατά τη διάρκεια του ύπνου. Ως εκ τούτου, μπορεί κανείς να αναπτύξει κακή αναπνοή (συχνά αναφέρεται ως πρωινή αναπνοή). Ορισμένες συστηματικές ασθένειες όπως ο καρκίνος, ο διαβήτης, τα προβλήματα του ήπατος και οι νεφρικές διαταραχές μπορεί να είναι ένας βαθύτερος λόγος πρόκλησης κακής αναπνοής.

Πώς να το σταματήσεις

Πάρτε μαζί σας … οδοντόβουρτσα

Για να κρατάτε την κακή αναπνοή μακριά, πρέπει να δώσετε προσοχή στην υγιεινή του στόματός σας. Βουρτσίστε τα δόντια σας τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα με μια οδοντόβουρτσα με μαλακές τρίχες. Αντικαταστήστε την οδοντόβουρτσά σας κάθε πέντε μήνες για να διασφαλίσετε ότι είναι το ίδιο αποτελεσματική. Το βούρτσισμα από μόνο του δεν είναι αρκετό, βουρτσίστε και τη γλώσσα σας, καθώς μαζεύει το 80% των βακτηριδίων του στόματος. Εκτός αυτού, βάλτε στις συνήθειες σας το νήμα καθημερινά για να αφαιρέσετε τα σωματίδια τροφής και την πλάκα που μπορεί να είναι ενσωματωμένη ανάμεσα στα δόντια σας.

Αλλάξτε την διατροφή σας

Τι και πώς τρώτε παίζει σημαντικό ρόλο στο πώς μυρίζει η αναπνοή σας. Αποφύγετε τα τρόφιμα που ενθαρρύνουν μια κακή αναπνοή (όπως τα κρεμμύδια και το σκόρδο). Εάν μασάτε φρέσκια μέντα και μαϊντανό μετά τα γεύματα, μπορείτε να έχετε υπό τον έλεγχο την οσμή του στόματος σας. Βεβαιωθείτε ότι η διατροφή σας είναι εμπλουτισμένη με τρόφιμα, φρούτα και πολλά λαχανικά.

Πιείτε νερό

Μείνετε ενυδατωμένοι. Πίνετε άφθονο νερό διότι ξεπλένει τα βακτήρια που προκαλούν κακή αναπνοή. Πίνετε καφέ και αλκοόλ με μέτρο, καθώς και τα δύο ροφήματα μπορούν να οδηγήσουν σε ξηροστομία και να σας δημιουργήσουν δυσάρεστη αναπνοή. Με την κατανάλωση φρέσκων φρούτων και τσαγιού από βότανα αντ ‘ αυτού μπορεί να αποτρέψετε την ξηροστομία και να πετύχετε τον φυσικό καθαρισμό του στόματός σας.

Είναι εύκολο να πιστέψουμε ότι το φτέρνισμα και η μύτη που ‘τρέχει’ είναι ενδείξεις κρυώματος. Πόσο σίγουροι όμως μπορεί να είμαστε ότι δεν πρόκειται για αλλεργία; Οι παρακάτω διαφορές μας βοηθούν στο να κάνουμε σωστά το διαχωρισμό και να καταλάβουμε για ποιο από τα δύο πρόκειται.

Ο βήχας είναι ξηρός. Τα συμπτώματα του λαιμού είναι δυσκολότερα στο να τα καταλάβουμε, αλλά υπάρχει μία διαφορά. Αν βήχουμε φλέγμα, μάλλον είναι κρύωμα. Οι αλλεργίες έχουν συνήθως ξηρό βήχα. Επίσης, μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό χωρίς πόνο.

‘Δακρύζουν’τα μάτια και νιώθουμε φαγούρα στην περιοχή. Το κρύωμα μπορεί να κάνει κόκκινη την περιοχή των ματιών, αλλά η αλλεργία τα κάνει να δακρύζουν και να σας προκαλούν κνησμό. Επίσης, μπορεί να τα δείτε να πρήζονται.

Τα συμπτώματα είναι διαρκείας. Ένα κρύωμα κάνει τυπικά τον κύκλο του μέσα σε 3 με 5 μέρες. Τα συμπτώματα της αλλεργίας μπορούν να διαρκέσουν πολύ περισσότερο, ειδικά όταν εκτιθέμεθα πολύ σε αλλεργιογόνα.

Εντοπίζετε ένα εποχιακό μοτίβο. Αν ανήκετε σε αυτούς τους ανθρώπους που παραπονιούνται ότι έχουν πάντα το ίδιο κρύωμα κάθε Μάρτη, μάλλον πρέπει να το αναθεωρήσετε. Ωστόσο, δεν ισχύει μόνο στην περίπτωση που το παθαίνετε την ίδια χρονική περίοδο. Σημαντικό ρόλο παίζει και το πού ζούμε αλλά και οι καιρικές συνθήκες.

Δεν έχετε πυρετό. Το κρύωμα ή η γρίπη προκαλούν ευκολότερα πυρετό σε σχέση με τις αλλεργίες, αν και δεν αποκλείεται να ανέβει η θερμοκρασία του σώματος.

Μπορείτε να σηκωθείτε από το κρεβάτι. Αν και οι αλλεργίες μπορούν να μας κουράσουν, το κρύωμα προκαλεί περισσότερο πόνο που μας καθηλώνει στο κρεβάτι.

Αυτοί που πάσχουν από διαταραχή μετατραυματικού στρες ή άλλες αγχώδεις διαταραχές διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο προσβολής από απειλητικές λοιμώξεις, όπως η μηνιγγίτιδα και η σήψη, σύμφωνα με νέα σουηδική έρευνα. Η συγκεκριμένη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «The BMJ», επιχείρησε να εκτιμήσει αν και κατά πόσο οι σοβαρές ψυχιατρικές αντιδράσεις σε τραυματικά γεγονότα ζωής και άλλες αντιξοότητες συνδέονται με την προσβολή από απειλητικές λοιμώξεις. Η ερευνητική ομάδα συνέκρινε τα ποσοστά λοιμώξεων μεταξύ 144.919 ασθενών που διαγνώστηκαν με κάποια αγχώδη διαταραχή (π.χ. διαταραχή μετατραυματικού στρες, οξεία αγχώδη αντίδραση, διαταραχή προσαρμογής κ.ά.) και 184.612 ατόμων με ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά, οι οποίοι όμως δεν έπασχαν και με 1.449.190 υγιή υποκείμενα από το γενικό πληθυσμό. Η μέση ηλικία διάγνωσης με κάποια αγχώδη διαταραχή ήταν τα 37 έτη και οι μελετητές παρακολούθησαν τους συμμετέχοντες για περίπου οχτώ χρόνια. Οι λοιμώξεις που μελετήθηκαν ήταν ποικίλες, συμπεριλαμβανομένου της μηνιγγίτιδας, της ενδοκαρδίτιδας, της σήψης και άλλων ασθενειών του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Διαπιστώθηκε ότι κατά την περίοδο που διήρκησε η έρευνα σε καταγράφηκαν ανά 1.000 άτομα 2,9 περιστατικά νέων λοιμώξεων στους πάσχοντες από κάποια αγχώδη διαταραχή, ενώ τα αντίστοιχα περιστατικά ήταν 1,7/1.000 για τα υγιή ζεύγη των ασθενών και 1,3 για τα υγιή άτομα από τον γενικό πληθυσμό.

Οι υψηλότεροι κίνδυνοι

Μετά την εξέταση του οικογενειακού ιστορικού και άλλων σωματικών ή ψυχιατρικών νόσων, οι σχετιζόμενες με το άγχος διαταραχές φάνηκε να συνδέονται με όλες τις υπό μελέτη λοιμώξεις. Οι υψηλότεροι σχετικοί κίνδυνοι εντοπίστηκαν στη μηνιγγίτιδα (63% αυξημένος κίνδυνος) και την ενδοκαρδίτιδα (αυξημένος κίνδυνος κατά 57%) σε σύγκριση με τα υγιή ζεύγη ατόμων. Η μικρότερη ηλικία διάγνωσης και η παρουσία άλλων ψυχιατρικών καταστάσεων, ιδιαίτερα των διαταραχών χρήσης ουσιών, συνδέεται με επέκταση του κινδύνου, ενώ η χρήση ως αντικαταθλιπτικών, εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI) κατά το πρώτο έτος μετά τη διάγνωση φάνηκε να έχει προστατευτική επίδραση.

Οι μελετητές υποστηρίζουν την ανάγκη διεξαγωγής νέων ερευνών για την καλύτερη κατανόηση του ρόλου που διαδραματίζουν οι παράγοντες του τρόπου ζωής και οι θεραπείες για το άγχος στη μείωση του κινδύνου προσβολής από απειλητικές λοιμώξεις.

Ο Τζόναθαν Μπίσον, από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ τόνισε ότι είναι δύσκολο να βρεθεί η πραγματική φύση της σχέσης μεταξύ σωματικής υγείας και αγχωδών διαταραχών, αλλά ποικίλοι βιολογικοί, ψυχολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες ενδέχεται να συμβάλουν με κάποιο τρόπο.

Αυτό που η συγκεκριμένη έρευνα προσθέτει στην μέχρι τώρα βιβλιογραφία είναι ορισμένα «μονοπάτια» που συνδέουν την ψυχική και τη σωματική υγεία. Οι ερευνητές, επομένως, υποστηρίζουν ότι μια ολιστική προσέγγιση στην έρευνα και τη διαχείριση των αγχωδών διαταραχών με τη συνεργασία των ίδιων των ασθενών και των οικογενειών τους, ενδέχεται να είναι ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που βιώνουν αυτή την συνήθη αλλά εξουθενωτική κατάσταση

 

Νέα έρευνα που έγινε στην Ιαπωνία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια διατροφή που περιλαμβάνει πολλά τρανς λιπαρά αυξάνει τον κίνδυνο για άνοια και ειδικότερα για Αλτσχάιμερ. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή επιδημιολογίας και δημόσιας υγείας Τοσιχάρου Νινομίγια του Πανεπιστημίου Κιούσου, που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό «Neurology» της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, μελέτησαν 1.628 ανθρώπους άνω των 60 ετών χωρίς άνοια στην αρχή της έρευνας.

Στη διάρκεια της δεκαετούς μελέτης οι 377 συμμετέχοντες εμφάνισαν άνοια. Τον μεγαλύτερο κίνδυνο αντιμετώπιζαν όσοι εξαρχής είχαν μεγαλύτερες ποσότητες λιπαρών τρανς στο αίμα τους και τον μικρότερο όσοι είχαν τα χαμηλότερα επίπεδα τρανς.

Υπολογίστηκε ότι για όσους είχαν τα υψηλότερα επίπεδα λιπαρών τρανς στο σώμα τους, ο κίνδυνος άνοιας ήταν κατά μέσο όρο αυξημένος κατά 52% σε σχέση με όσους είχαν τα χαμηλότερα επίπεδα, ενώ για μερικούς η αύξηση του κινδύνου έφθανε το 74%.

Τα τρανς φαίνεται ότι προκαλούν τόσο φλεγμονή όσο και συσσώρευση της πρωτεΐνης του βήτα αμυλοειδούς, που και τα δύο έχουν συσχετισθεί με την εμφάνιση άνοιας και Αλτσχάιμερ μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Τα λιπαρά τρανς υπάρχουν εκ φύσεως σε μικρές ποσότητες σε ορισμένα κρέατα και γαλακτοκομικά προϊόντα, αλλά ορισμένα τρόφιμα που παράγει η βιομηχανία τροφίμων και στα οποία γίνεται υδρογόνωση φυτικών ελαίων, προκειμένου να έχουν καλύτερη υφή και ανθεκτικότητα, περιέχουν πολλά περισσότερα τρανς. Τέτοιες περιπτώσεις είναι έτοιμα γλυκά, κέικ, ζαχαρωτά.

«Η νέα μελέτη μάς δίνει άλλο ένα λόγο για να αποφεύγουμε τα λιπαρά τρανς», δήλωσε ο Νινομίγια και υπενθύμισε ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει ζητήσει την κατάργηση των τρανς παγκοσμίως έως το 2023. Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ έχει ήδη απαγορεύσει τα περισσότερα «τρανς» λόγω και της σύνδεσης τους με αύξηση της κακή» χοληστερίνης (LDL) και του κινδύνου διαβήτη, αλλά έχει δώσει παράταση στις εταιρείες τροφίμων για να προσαρμοστούν (λήγει στο τέλος του 2019).

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγειας (ΠΟΥ) μιλά, σήμερα, για «ιστορικό βήμα» προς έναν κόσμο χωρίς πολιομυελίτιδα, καθώς μια ομάδα ειδικών επιβεβαίωσε ότι ο δεύτερος από τους τρεις τύπους του ιού της πολιομυελίτιδας έχει εξαφανιστεί παγκοσμίως.

Η ανακοίνωση της Παγκόσμιας Πρωτοβουλίας για την Εξάλειψη της Πολιομυελίτιδας σημαίνει ότι κυκλοφορεί ακόμη μόνο ο τύπος 1 του ιού της πολιομυελίτιδας, αφού η εξάλειψη του τύπου 2 έχει κηρυχθεί ήδη από το 2015 και του τύπου 3 αυτή την εβδομάδα.

Τα περιστατικά πολιομυελίτιδας παγκοσμίως έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από 99% από το 1988, αλλά ο ιός πολιομυελίτιδας τύπου 1 εξακολουθεί να υπάρχει στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν, όπου προσέβαλε συνολικά 88 άτομα φέτος. Πρόκειται για μια αύξηση από το 2017 που είχαν παρατηρηθεί μόνο 22 περιπτώσεις πολιομυελίτιτιδας σε παγκόσμιο επίπεδο.

«Η εξάλειψη του ιού της πολιομυελίτιτδας τύπου 3 αποτελεί σημαντικό ορόσημο για έναν κόσμο χωρίς πολιομυελίτιδα, αλλά δεν μπορούμε να επαναπαυτούμε», δήλωσε η Ματσίντισο Μοέτι, διευθύντρια του ΠΟΥ στην Αφρική.

Ο Σεθ Μπέρκλεϊ, διευθύνων σύμβουλος της GAVI, της διεθνούς οργάνωσης που αγωνίζεται για ίση πρόσβαση στα εμβόλια των παιδιών που ζουν στις φτωχότερες χώρες του κόσμου, δήλωσε ότι ήταν «μια τεράστια νίκη στον αγώνα κατά της πολιομυελίτιδας».

Η πολιομυελίτιδα εισβάλλει στο νευρικό σύστημα και μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμη παράλυση εντός ωρών. Δεν μπορεί να θεραπευθεί, αλλά η μόλυνση μπορεί να αποφευχθεί με εμβολιασμό - και μια σημαντική μείωση των περιπτώσεων παγκοσμίως τις τελευταίες δεκαετίες οφείλεται σε έντονες εθνικές και περιφερειακές εκστρατείες ανοσοποίησης σε μωρά και παιδιά.

Σε μη εμβολιασμένους πληθυσμούς, ωστόσο, οι ιοί πολιομυελίτιδας μπορούν να επανεμφανιστούν και να εξαπλωθούν γρήγορα. Κρούσματα πολιομυελίτιδας που προήλθαν από εμβόλιο μπορεί επίσης να παρατηρηθούν σε περιοχές όπου η ανοσία είναι χαμηλή και δεν είναι καλό το σύστημα αποχέτευσης, καθώς οι εμβολιασμένοι άνθρωποι μπορεί να εκκρίνουν τον ιό, θέτοντας τον μη εμβολιασμένο πληθυσμό σε κίνδυνο.

Οι Φιλιππίνες τον περασμένο μήνα ανακοίνωσαν ότι σχεδιάζουν εκστρατεία επείγοντος εμβολιασμού μετά την επανεμφάνιση της πολιομυελίτιδας και την καταγραφή των πρώτων δύο περιπτώσεων πολιομυελίτιδας εδώ και 20 χρόνια.

Η Μοέτι καλεί τις κυβερνήσεις να βρίσκονται σε διαρκή επαγρύπνηση, λέγοντας πως οι χώρες πρέπει διαρκώς να ενισχύουν τις προσπάθειες εμβολιασμού για να προστατεύσουν τον πληθυσμό και να εντείνουν τις επισκέψεις ρουτίνας στους γιατρούς προκειμένου να διασφαλίσουν ότι ακόμη και ο παραμικρός κίνδυνος επανεμφάνισης του ιού θα εντοπιστεί.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE