Ένα από τα πλέον συχνά προβλήματα των χεριών, ιδιαίτερα στις γυναίκες, είναι το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα. Η πρώτη περιγραφή του συνδρόμου ανάγεται στον James Pajet το 1863. Έκτοτε πολλοί συγγραφείς, ασχολήθηκαν με το θέμα μέχρι της ημέρες μας, αναλύοντας την αιτιολογία, την συμπτωματολογία και τη θεραπεία του συνδρόμου.

Στοιχεία ανατομικής

Το μέσο νεύρο πορεύεται κατά μήκος της παλαμιαίας επιφάνειας του αντιβραχίου και καταλήγει στα δάκτυλα, αφού διέλθει δια του καρπιαίου σωλήνα. Ο καρπιαίος σωλήνας είναι οστεο-ινώδης σωλήνας, που το έδαφος του, αποτελούν τα οστά του καρπού και η οροφή του, ο εγκάρσιος σύνδεσμος του καρπού. Το περιεχόμενο του, εκτός από το μέσο νεύρο, είναι οι 9 τένοντες που εκτελούν τις κινήσεις κάμψεως των δακτύλων και του αντίχειρα. Ο σωλήνας είναι ανένδοτος και οποιαδήποτε αύξηση του όγκου των περιεχομένων ιστών, οδηγεί αναπόφευκτα σε πίεση του μέσου νεύρου που είναι και το πιο ευπαθές.

Αιτιολογία

Τα αίτια που μπορούν να οδηγήσουν σε πίεση του μέσου νεύρου στον καρπιαίο σωλήνα, είναι πολλά.

Τα πλέον συνήθη είναι:

Έντονη χρησιμοποίηση των χεριών

Επαναλαμβανόμενες κινήσεις κάμψεως του καρπού

Κατάγματα-εξαρθρήματα του κάτω πέρατος της κερκίδος και των οστών του καρπού

Φλεγμονώδεις παθήσεις με συνηθέστερη μορφή την ρευματοειδή αρθρίτιδα

Ενδοκρινολογικές διαταραχές, όπως είναι ο υπερθυρεοειδισμός ή οι ορμονικές διαταραχές μετά την εμμηνόπαυση και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Μεταβολικά νοσήματα, κυρίως ο σακχαρώδης διαβήτης

Ανατομικές ανωμαλίες

Τοπικοί όγκοι

Διάγνωση

Τα συμπτώματα εκδηλώνονται κυρίως με μούδιασμα στα δάκτυλα, που νευρώνονται από το μέσο νεύρο, δηλαδή στον αντίχειρα, τον δείκτη, στο μέσο και στο μισό παράμεσο. Τα δάκτυλα που εμπλέκονται περισσότερο είναι ο δείκτης και ο μέσος. Στην αρχή το μούδιασμα έρχεται και παρέρχεται, ενώ αργότερα γίνεται μόνιμο, εμφανίζεται κυρίως τις πρωινές ώρες και πολλές φορές ξυπνά την/τον άρρωστο. Τα συμπτώματα αυτά, για άγνωστο λόγο, υποχωρούν ή βελτιώνονται με την ανύψωση του μέλους και επιδεινώνονται σε καταστάσεις, όπου ο καρπός βρίσκεται σε κάμψη, όπως στην οδήγηση ακόμα και στο διάβασμα της εφημερίδας.

Συχνά εμφανίζεται πόνος κεντρικότερα του καρπού, στη μεσότητα του αντιβραχίου και τον αγκώνα, ενώ μερικές μπορεί να φτάσει μέχρι  τον βραχίονα και τον ώμου. Υπαισθησίες ή παραισθησίες μπορεί να υπάρχουν σε ολόκληρο το χέρι και η απώλεια της αισθήσεως οδηγεί σε αδυναμία σταθερής σύλληψης με αποτέλεσμα να πέφτουν τα αντικείμενα από το χέρι. Μυϊκή αδυναμία εμφανίζεται σε παραμελημένες καταστάσεις και εκδηλώνεται με αδυναμία πλήρους χρησιμοποιήσεως του αντίχειρα.

Η διάγνωση επιτυγχάνεται με τη σωστή κλινική εξέταση, και επιβεβαιώνεται με τον εργαστηριακό έλεγχο (ηλεκτρομυογράφημα). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών, το ηλεκτρομυογράφημα δεν επιβεβαιώνει την κλινική εκτίμηση, η οποία θεωρείται και η πλέον η σημαντική.

Σπανιότερα απαιτούνται ειδικές εξετάσεις για το καθορισμό της αιτιολογίας της νόσου.

Θεραπεία

Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Ελαφρές μορφές αντιμετωπίζονται με νυχτερινούς νάρθηκες και αποφυγή κινήσεως κάμψεως του καρπού. Η ανάπαυση οδηγεί στη μείωση του ερεθισμού της περιοχής. Ταυτόχρονα, η χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων ενισχύει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Η έγχυση κορτιζόνης στο καρπιαίο σωλήνα έχει προταθεί σαν θεραπεία σε επιλεγμένες περιπτώσεις.

Στους ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στην συντηρητική αγωγή, καθώς και στους ασθενείς με έντονα σημεία πιέσεως, είναι απαραίτητη χειρουργική διάνοιξη. Η εγχείρηση γίνεται με τοπική αναισθησία στην περιοχή του καρπού. Η τομή είναι επιμήκης 3cm περίπου και η αποσυμπίεση του μέσου νεύρου επιτυγχάνεται κατόπιν διατομής του εγκαρσίου συνδέσμου. Τα τελευταία χρόνια η ενδοσκοπική διάνοιξη (χωρίς δηλαδή, μεγάλη τομή δέρματος)εφαρμόζεται σε επιλεγμένους ασθενείς. Μετεγχειρητικά, εφαρμόζεται επίδεση για διάστημα 2-3 εβδομάδων. Η πλήρης δραστηριότητα του χεριού επανέρχεται σε χρονικό διάστημα περίπου 4-6 εβδομάδων.

Από τον Νικόλαο Γεροσταθόπουλο, διευθυντή Β’ Ορθοπαιδικού Τμήματος Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center

Χριστούγεννα χωρίς τα γλυκά της εποχής δεν γίνονται. Μελομακάρονα, κουραμπιέδες και δίπλες έχουν την τιμητική τους. Τα αγαπημένα γλυκά βρίσκονται πάντα στο γιορτινό τραπέζι. Αυτό που σκέφτονται όμως μερικοί πριν απολαύσουν τα συγκεκριμένα γλυκά είναι το πόσες θερμίδες έχουν. Ένα μεγάλο μελομακάρονο, λοιπόν, ισούται με περίπου 130 με 150 θερμίδες κι ένας κουραμπιές έχει 150 με 180 θερμίδες. Πιο ελαφρύ, και όσον αφορά τα υλικά, είναι το μελομακάρονο που περιέχει ελαιόλαδο, κανέλα και πορτοκάλι σε αντίθεση με τον κουραμπιέ που φημίζεται για το βούτυρό του. Όσον αφορά, τώρα, τις δίπλες, αυτό είναι πιο ελαφρύ γλυκό έχοντας περίπου 87 θερμίδες ανά 30 γραμμάρια. Επιπλέον μια δίπλα είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά στοιχεία. Απολαύστε, λοιπόν, τα γλυκά των Χριστουγέννων αλλά τηρήστε και το μέτρο!

Το πρώτο και προφανέστερο βήμα για να νικήσετε το αίσθημα της επίμονης κόπωσης είναι να παρατείνετε κατά μερικές ώρες τη διάρκεια του ύπνου σας.

Οι ειδικοί συνιστούν σε γενικές γραμμές επτά με εννιά ώρες ύπνου κάθε βράδυ, αν και οι ώρες που χρειάζεται ο κάθε άνθρωπος ποικίλλουν. Ενώ κάποιοι μπορούν να λειτουργήσουν μια χαρά με μόλις πέντε ώρες ύπνου, άλλοι χρειάζονται εννιά.

Αν κοιμάστε αρκετά και παρ’ όλα αυτά νιώθετε εξάντληση την επόμενη μέρα, μπορεί να ευθύνεται κάτι από τα παρακάτω.

1. Αφυδάτωση: Είναι η πιο συχνή αιτία της επίμονης κόπωσης.

2. Αποχή από τη σωματική άσκηση: Είναι η δεύτερη συχνότερη αιτία πίσω από τα χαμηλά επίπεδα ενέργειας.

3. Κακή διατροφή: Αν στην πολύωρη ακινησία και τα χαμηλά επίπεδα ενυδάτωσης προσθέσουμε και ένα γεύμα με χαμηλή θρεπτική αξία –π.χ. χωρίς αρκετές βιταμίνες– είναι ακόμη πιθανότερο να εκδηλωθεί κούραση και υπνηλία.

4. Υπερβολική πρόσληψη καφεΐνης: Η δράση του καφέ που οι περισσότεροι από εμάς καταναλώνουμε καθημερινά μπορεί να είναι μακρόχρονη και η καφεΐνη να εμποδίσει τον καλό και ξεκούραστο ύπνο, με αποτέλεσμα να μη νιώθουμε αναζωογονημένοι το επόμενο πρωί.

Το διαβάσαμε στο onmed

Μέχρι πρόσφατα ο μόνος τρόπος για να μάθει κανείς αν ένας άνθρωπος είχε τη νόσο Αλτσχάιμερ, ήταν να γίνει μεταθανάτια εξέταση στον εγκέφαλό του, μέσω νεκροψίας. Σήμερα πια αυτό αλλάζει, καθώς ήδη υπάρχουν απεικονιστικές εξετάσεις που ανιχνεύουν στον εγκέφαλο το «σήμα κατατεθέν» της νόσου, την πρωτεΐνη βήτα αμυλοειδές.

Παράλληλα, στον ορίζοντα διαφαίνονται τα πρώτα τεστ αίματος που θα ανιχνεύουν τον ίδιο βιοδείκτη ακόμη πιο εύκολα και φθηνά, ενώ οι επιστήμονες ήδη πειραματίζονται με την απεικονιστική ανίχνευση και της άλλης πρωτεΐνης, της ταυ, που είναι συνήθως παρούσα στον εγκέφαλο των ασθενών.

Οι νέες εξετάσεις δίνουν μεν νέες δυνατότητες για την πιο γρήγορη διάγνωση της ανίατης νευροεκφυλιστικής νόσου, από την άλλη όμως εγείρουν νέα ερωτήματα και διλήμματα, είτε επειδή οι γιατροί δεν είναι βέβαιοι για το διαγνωστικό αποτέλεσμα, είτε επειδή είναι αμφίβολο ότι ο ίδιος ο ασθενής θέλει να μάθει, τόσα χρόνια πριν, ότι τελικά θα πάθει Αλτσχάιμερ.

Όσο τα τεστ εξαπλώνονται, πολλοί άνθρωποι που βλέπουν τη μνήμη τους να τους προδίδει και φοβούνται ότι έχουν Αλτσχάιμερ, θα βρεθούν πια προ του διλήμματος: Θέλω πραγματικά να το ψάξω περισσότερο και να μάθω αν θα πάθω Αλτσχάιμερ;

Από τη μία, η θετική απάντηση σε ένα τεστ μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να τακτοποιήσει έγκαιρα τις προσωπικές και οικογενειακές υποθέσεις του για το μέλλον. Μπορεί επίσης να πάρει πιο γρήγορα φάρμακα, με την ελπίδα ότι έτσι θα επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου (π.χ. η εταιρεία Biogen ισχυρίζεται ότι διαθέτει ένα τέτοιο φάρμακο που καθυστερεί το Αλτσχάιμερ).

Από την άλλη όμως, ο ασθενής μπορεί να φορτωθεί άγχος με τη σκέψη του μελλοντικού Αλτσχάιμερ ή με τους φόβους για το πώς θα αντιδράσουν ο/η σύζυγός του και οι φίλοι του. Ασφαλώς δεν είναι εύκολο να ζει κανείς με την επίγνωση ότι κάποια στιγμή δεν θα μπορεί να αναγνωρίσει κανέναν ή ούτε καν να μιλήσει.

Προς το παρόν, οι υπάρχουσες απεικονιστικές διαγνωστικές εξετάσεις του εγκεφάλου είναι ακριβές, συνήθως δεν καλύπτονται ασφαλιστικά και μπορούν να γίνουν σε λίγα μόνο ιατρικά κέντρα. Συνήθως απευθύνονται σε όσους ανθρώπους μέσης και τρίτης ηλικίας έχουν ήπια γνωστικά και μνημονικά προβλήματα, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Όμως ακόμη και άνθρωποι χωρίς τέτοια συμπτώματα, αλλά που έχουν πλάκες αμυλοειδούς στον εγκέφαλο τους, είναι πιθανότερο να εμφανίσουν Αλτσχάιμερ αργότερα. Όμως σίγουρα όχι όλοι, ενώ ακόμη και όσοι τελικά αναπτύξουν άνοια, αυτό μπορεί να συμβεί μετά από αρκετά χρόνια. Αυτή η αβεβαιότητα για το τι θα συμβεί, αποθαρρύνει έως τώρα τους γιατρούς να κάνουν τα νέα διαγνωστικά τεστ σε κλινικά υγιείς ανθρώπους.

Πολλοί άνθρωποι που μαθαίνουν ότι έχουν Αλτσχάιμερ σε αρχικό στάδιο, απορροφούν το αρχικό σοκ και προσαρμόζουν τη ζωή τους ανάλογα, συνήθως αλλάζοντας τη διατροφή τους προς το υγιεινότερο, κάνοντας σωματικές και νοητικές ασκήσεις κ.α., με την προσδοκία ότι τουλάχιστον θα «φρενάρουν» κάπως την πρόοδο της νόσου. Άλλοι όμως, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», δεν είναι τόσο σίγουροι ότι η πρόωρη διάγνωση τους βοήθησε, καθώς τους πυροδότησε τρομερές ανησυχίες για το τι θα τους συμβεί όσο η νόσος προχωράει.

Ενδεικτική είναι η περίπτωση του 58χρονου Τζέι Ραϊνστάιν, ο οποίος έμαθε πως έχει Αλτσχάιμερ αρχικού σταδίου το 2018 και παράτησε μια υπεύθυνη διευθυντική θέση που είχε. Όπως δήλωσε, «είχα πια παραλύσει. Παλαιότερα αγαπούσα τη δουλειά μου, ήταν η ζωή μου, η ταυτότητα μου. Αλλά και η γυναίκα μου δεν είναι πια καλά, μαθαίνοντας για μένα. Η διάγνωση έχει αφήσει το σημάδι της στην οικογένειά μας. Έχω πάθει κατάθλιψη».

Ο Ραϊνστάιν ανησυχεί για το πώς θα είναι η ζωή του σε λίγα χρόνια και ότι οι φίλοι του θα τον εγκαταλείψουν. Άλλαξε τη διατροφή του και ασκείται, έχει κάνει τη διαθήκη του μαζί με τη γυναίκα του, ενώ αποφάσισε να ενεργοποιηθεί στην Ένωση Αλτσχάιμερ, ώστε να βοηθήσει να αποστιγματιστεί η νόσος και παράλληλα να προσπαθήσει να μην αφήσει τη διάγνωση να «κλέψει» τη ζωή του. «Δεν θέλω να καθορίζομαι από τη νόσο», όπως λέει.

Παρόμοια είναι η περίπτωση του 68χρονου νευρολόγου δρ Ντάνιελ Γκιμπς, ο οποίος, έχοντας δει τόσα με τους ασθενείς τους, αποφάσισε να κάνει ο ίδιος τεστ και δυστυχώς ήταν θετικό για Αλτσχάιμερ. Τώρα ανησυχεί για το μέλλον του, γνωρίζοντας πως «το Αλτσχάιμερ είναι άσχημος τρόπος για να πεθάνεις», όπως λέει. Γι' αυτό, έχει πει στην οικογένεια του ότι αν στο μεταξύ πάθει κάποια άλλη σοβαρή πάθηση όπως πνευμονία, να μη του δώσουν θεραπεία, έτσι ώστε να πεθάνει νωρίτερα.

Δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων σήμερα και αν προγραμματίζετε να παρευρεθείτε σε ένα ακόμα γιορτινό τραπέζι, προσέξτε τι θα φάτε, γιατί οι γιορτές αυξάνουν σημαντικά τη χοληστερόλη στο αίμα.

Του λόγου το αληθές αποδεικνύει μεγάλη μελέτη που δόθηκε στη δημοσιότητα νωρίτερα εφέτος. Επιστήμονες από τη Δανία είχαν υποβάλλει χιλιάδες ανθρώπους σε αιματολογικές εξετάσεις διαπιστώνοντας πως η χοληστερόλη τους είχε αυξηθεί σημαντικά μετά τα Χριστούγεννα.

Στην πραγματικότητα, μετά τις γιορτές τα επίπεδα της ολικής χοληστερόλης τους είχαν αυξηθεί κατά 15%. Αντίστοιχα, τα επίπεδα της LDL χοληστερόλης τους (η κακή χοληστερόλη) είχαν αυξηθεί κατά 20%.  Συνολικά, σχεδόν εννέα στους δέκα συμμετέχοντες παρουσίαζαν χοληστερόλη υψηλότερη από την  επιθυμητή.

 
Τα ευρήματα αυτά είχαν δημοσιευθεί στο τεύχος του Φεβρουαρίου 2019 της ιατρικής επιθεωρήσεως Atherosclerosis.

Όπως εξηγούν οι επιστήμονες από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Κοπεγχάγης και το Τμήμα Κλινικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε 25.764 εθελοντές, ηλικίας 20 ετών και άνω.

Οι ερευνητές όρισαν ως παθολογικά υψηλή χοληστερόλη (υπερχοληστερολαιμία) τις τιμές:

 Ολικής χοληστερόλης άνω των 193 mg/dl

LDL χοληστερόλης άνω των 116 mg/dl

Οι εθελοντές έκαναν, μεταξύ άλλων, βιοχημικές εξετάσεις αίματος την περίοδο Δεκεμβρίου-Ιανουαρίου και Μαΐου-Ιουνίου του προηγούμενου έτους.

Τα αποτελέσματα

Όπως έδειξαν οι αναλύσεις, αμέσως μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων:

 
Το 77% των συμμετεχόντων είχαν παθολογική LDL χοληστερόλη

Το 89% των συμμετεχόντων είχαν παθολογική ολική χοληστερόλη

Σε σύγκριση με τα αποτελέσματα των εξετάσεων της περιόδου Μαΐου-Ιουνίου, οι εθελοντές είχαν εξαπλάσιες πιθανότητες να παρουσιάζουν υπερχοληστερολαιμία.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα κρέατα, το φρέσκο βούτυρο και η κρέμα γάλακτος που χρησιμοποιούνται σε πολλά χριστουγεννιάτικα εδέσματα ανεβάζουν την χοληστερόλη στα ύψη. Λένε επίσης πως, παρότι ανέμεναν κάποια αύξηση, τους εξέπληξε το γεγονός ότι τόσο πολλοί άνθρωποι παρουσίαζαν υπερχοληστερολαιμία.

 
«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι τα επίπεδα της χοληστερόλης επηρεάζονται ισχυρά από την κατανάλωση πλουσίων σε λίπη τροφίμων για έστω και μικρή χρονική περίοδο», είχε σχολιάσει η επιβλέπουσα ερευνήτρια Dr. Anne Langsted. «Ωστόσο προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι τόσο πολλοί άνθρωποι έχουν αυξημένη χοληστερόλη αμέσως μετά τα Χριστούγεννα».

 
Οι ερευνητές ανησυχούν για τις δυνητικές επιπτώσεις της αυξημένης χοληστερόλης στους ασθενείς που ήδη πριν από τις γιορτές πάσχουν από υπερχοληστερολαιμία.


Η υπερχοληστερολαιμία προκαλεί στενώσεις στις αρτηρίες, αυξάνοντας τον κίνδυνο για έμφραγμα, εγκεφαλικό και περιφερική αρτηριακή νόσο.

https://www.iatropedia.gr

 

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE