Μήπως κι ο δικός σου μπόμπιρας αρνείται πεισματικά να φάει οτιδήποτε πράσινο και υγιεινό και ζητάει σε μόνιμη βάση μπιφτέκια και μακαρόνια; Καταρχάς μην πανικοβάλεσαι! Υπάρχει τρόπος να κάνεις ακόμα και το πιο δύσκολο παιδί να φάει ό,τι του σερβίρεις!

1. Παίξ’ το αδιάφορη
Μην προσπαθείς να τα ξεγελάσεις λέγοντάς τους ότι το μπρόκολο που βλέπουν στο πιάτο τους θα είναι κάτι το εξαιρετικό. Άπλα άσε το πιάτο στο τραπέζι και άφησε το παιδί να το επεξεργαστεί. Ακόμα και αν δεν το φάει όλο, το σίγουρο είναι ότι θα το δοκιμάσει.

2. Αν θέλει να φάει, θα φάει
Μην κυνηγάς το παιδί γύρω γύρω από το τραπέζι προκειμένου να φάει. Απλά ανακοίνωσέ του ότι σήμερα η οικογένεια τρώει αυτό το φαγητό. Εάν θέλει μπορεί να φάει, διαφορετικά μπορεί να φάει αύριο πάλι. Όχι, το παιδί σου δεν πρόκειται να λιμοκτονήσει. Ίσως κάνει για λίγο το δύσκολο και μόλις νιώσει την κοιλιά του να γουργουρίζει, πίστεψέ μας, θα φάει ό,τι του σερβίρεις!

3. Βάλε φαντασία
Αυτό μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα: Σέρβιρε τις φακές στο πιάτο με τον αγαπημένο τους ήρωα, φτιάξε φατσούλες με τα λαχανικά ή ακολούθησε το παράδειγμα της δικής μου μητέρας και κάνε το φαγητό παιχνίδι. Η μαμά μου πάντα διοργάνωνε «διαγωνισμό» για το ποιος θα βρει το μωρό μπάμια (δηλαδή τη μικρότερη μπάμια) στο πιάτο ώστε να τρώμε όλο το φαγητό μας ή άλλαζε τα ονόματα των τροφών, βαφτίζοντας για παράδειγμα τα μπουκετάκια απ’ το μπρόκολο, δεντράκια.

4. Κορόιδεψέ τα
Εάν αρνούνται να φάνε οτιδήποτε υγιεινό, κρύψε θρεπτικές τροφές σε πιάτα που αγαπάνε. Πρόσθεσε λαχανικά στα κεφτεδάκια, βρώμη στις σούπες και φρούτα στα γλυκά.

5. Δώσε το καλό παράδειγμα
Τα παιδιά μιμούνται ακριβώς τι κάνουμε. Εάν λοιπόν εσύ τρως πατάτες τηγανητές, μην περιμένεις το μικρό σου να φάει όσπρια. Δείξ’ του πόσο πολύ λατρεύεις να τρέφεσαι υγιεινά και πιστέψτε μας θα παρακαλάει για λίγο ακόμα κουνουπίδι.

πηγή: olivemagazine.gr

Στη φυματίωση που όπως επεσήμαναν συνεχίζει να αποτελεί μείζον πρόβλημα το οποίο εξακολουθεί να απειλεί τη δημόσια υγεία αναφέρθηκαν οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρίας (ΕΠΕ), με αφορμή το 28ο Πανελλήνιο Πνευμονολογικό Συνέδριο, 12-15 Δεκεμβρίου, στην Αθήνα.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, όπως επισημαίνει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι εκπρόσωποι της ΕΠΕ τόνισαν πως: «Η φυματίωση δεν μας ξεχνά, είναι εδώ» ενώ παράλληλα έκαναν λόγο για ορατό κίνδυνο περαιτέρω όξυνσής της ασθένειας τα επόμενα χρόνια.

Κυριότερο εμπόδιο για τον έλεγχο της αποτελεί η έλλειψη Εθνικού Προγράμματος για τη Φυματίωση, υπογράμμισε ο Χαράλαμπος Μόσχος, πνευμονολόγος - Φυματιολόγος, ταμίας της ΕΠΕ, προσθέτοντας ότι η ύπαρξή του αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την εξασφάλιση του συντονισμού όλων των απαιτούμενων δράσεων για την αντιμετώπιση και τον έλεγχο του νοσήματος, στους τομείς του προσυμπτωματικού ελέγχου, της διάγνωσης, της θεραπείας και του ελέγχου των στενών επαφών στο περιβάλλον των πασχόντων και της επιτήρησης του νοσήματος. Η έλλειψή του, είπε, οδηγεί σε πλήρη σύγχυση στόχων και αδυναμία συντονισμού της προσπάθειας για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η φυματίωση αποτελεί νόσημα που πλήττει περισσότερο τις ευπαθέστερες ομάδες πληθυσμού και συγκεκριμένα πρόσφυγες και μετανάστες, ηλικιωμένους, κρατούμενους, χρήστες παράνομων ουσιών, ασθενείς με HIV λοίμωξη και άλλα αίτια ανοσοκαταστολής.

Ο κ. Μόσχος ανέφερε, ότι στην Ελλάδα, ο προσυμπτωματικός έλεγχος για φυματίωση ευάλωτων ομάδων είναι, στην καλύτερη περίπτωση, «αποσπασματικός, ανεπαρκής και ελλιπώς σχεδιασμένος. Το αποτέλεσμα είναι οι περισσότεροι ασθενείς να διαγιγνώσκονται με σημαντική καθυστέρηση, με εκτεταμένη φυματίωση και έχοντας ήδη διασπείρει τη νόσο σε βαθμό που ο περιορισμός της να μην είναι εφικτός, ενώ άγνωστος αριθμός ασθενών να παραμένει χωρίς διάγνωση και θεραπεία».

Πρόσθεσε ότι «με την επιδείνωση του μεταναστευτικού προβλήματος και τη συνεχή αύξηση των μεταναστευτικών ροών, η ΕΠΕ, σε συνεργασία με μέλη της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων για τη Φυματίωση του ΕΟΔΥ, ενημέρωσε επανειλημμένα τους αρμόδιους για τους κινδύνους που προκύπτουν από τον ελλιπέστατο έλεγχο και κατέθεσε ολοκληρωμένες προτάσεις για τον έλεγχο των προσφύγων και μεταναστών στα σημεία εισόδου (point of entry), είτε με την ανάπτυξη υποδομών, τοπικά στα σημεία υποδοχής, είτε με την ανάπτυξη ειδικών κινητών μονάδων-εργαστηρίων που θα αναλάβουν τον έλεγχο των υπαρχόντων δομών φιλοξενίας». Ο κ. Μόσχος ξεκαθάρισε ότι «πρόβλημα δεν είναι οι πρόσφυγες ή οι μετανάστες, αλλά η νόσος» και πρότεινε την εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου σχεδίου διαχείρισης της φυματίωσης στους πληθυσμούς αυτούς.

Στην Ελλάδα, με βάση τα επιδημιολογικά δεδομένα του ΕΟΔΥ, το 2018 δηλώθηκαν 432 νέες περιπτώσεις φυματίωσης. «Δυστυχώς, στη χώρα μας παρατηρείται διαχρονικά σοβαρή υποδήλωση του νοσήματος. Με βάση τα αποτελέσματα επιστημονικών μελετών, η πραγματική επίπτωση της φυματίωσης στην Ελλάδα υπολογίζεται τουλάχιστον τριπλάσια έως πενταπλάσια της δηλούμενης. Ταυτόχρονα, παρατηρείται μια μικρή διαχρονική αύξηση των περιστατικών πολυανθεκτικής φυματίωσης», ανέφεραν οι εκπρόσωποι της ΕΠΕ. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, σημαντικό πρόβλημα στην αντιμετώπιση και τον έλεγχο της φυματίωσης στη χώρα μας αποτελεί επίσης η απουσία κατάλληλων συνθηκών νοσηλείας, οι σοβαρές ελλείψεις και καθυστερήσεις στην προμήθεια των αντιφυματικών φαρμάκων, ιδίως των νεότερων, με αποτέλεσμα επικίνδυνες καθυστερήσεις στην έναρξη και διακοπές της αντιφυματικής θεραπείας, που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο ασθενείς και προσωπικό. Επίσης, σημαντικός αριθμός ασθενών με ενεργό φυματίωση που ξεκινούν αντιφυματική αγωγή διακόπτουν από μόνοι τους τη θεραπεία και χάνονται από την παρακολούθηση, με κίνδυνο δημιουργίας και διασποράς ανθεκτικών στελεχών στην κοινότητα, ενώ απουσιάζουν πλήρως προγράμματα άμεσα εποπτευόμενης θεραπείας (DOT), με στόχο τη βελτίωση της συμμόρφωσης ευάλωτων ομάδων ασθενών στην αντιφυματική θεραπεία.

Παγκοσμίως υπολογίζεται ότι περίπου 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή το 1/3 του παγκόσμιου πληθυσμού, έχουν σε κάποια στιγμή της ζωής τους μολυνθεί από το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης. Παρότι η συντριπτική πλειονότητα, -το 90%- αυτών δεν πρόκειται ποτέ να αναπτύξει ενεργό νόσο, αποτελούν «δεξαμενή» νέων περιστατικών ενεργού φυματίωσης. Μόνο το 2018, υπολογίζεται ότι σημειώθηκαν 10 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις και 1,5 εκατομμύριο θάνατοι από φυματίωση. Η συχνότητα της νόσου ποικίλει τρομακτικά στις διάφορες περιοχές της γης. Έτσι, ενώ στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες και στην Ευρώπη αναφέρονται λιγότερα από 10 νέα περιστατικά ανά 100.000 πληθυσμού ετησίως, σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες ο ετήσιος αριθμός νέων περιστατικών είναι 20 έως και 50 φορές μεγαλύτερος. Άλλωστε, τo 87% των περιστατικών παγκοσμίως σημειώνονται σε μόλις 30 χώρες και τα 2/3 σε 8 χώρες της Αφρικής και της Ασίας.

Απαραίτητα μέτρα πρόληψης και ελέγχου της φυματίωσης, με βάση τις κατευθυντήριες οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO) και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC), αποτελούν η ενεργητική αναζήτηση και η έγκαιρη διάγνωση περιστατικών ενεργού φυματίωσης μεταξύ των ευάλωτων πληθυσμών, η χορήγηση και ολοκλήρωση κατάλληλης αντιφυματικής θεραπείας με εξασφάλιση της συμμόρφωσης των ασθενών σε αυτή και η αναπνευστική απομόνωση των ασθενών μέχρις ότου αυτοί καταστούν μη μεταδοτικοί. Τέλος, θα πρέπει να γίνεται αναζήτηση ατόμων που έχουν μολυνθεί από το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης, αλλά δεν νοσούν ακόμα (λανθάνουσα φυματίωση), και διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εξέλιξης σε ενεργό νόσο, ώστε να λάβουν «προληπτική» αγωγή για λανθάνουσα φυματίωση, να μη νοσήσουν και να διακοπεί έτσι η αλυσίδα μετάδοσης.

Οι ηλικιωμένοι που παίζουν επιτραπέζια παιχνίδια βοηθάνε τον εγκέφαλο τους να διατηρήσει ομαλές τις λειτουργίες του στην τρίτη ηλικία, μειώνοντας την πιθανότητα άνοιας. Αυτό τουλάχιστον παρουσιάζει νέα βρετανική επιστημονική έρευνα. Η μελέτη δείχνει ότι τα άτομα άνω των 70 ετών που παίζουν τακτικά παιχνίδια όπως σκάκι, σκραμπλ, μπίνγκο, αλλά και παιχνίδια με χαρτιά έχουν καλύτερες επιδόσεις στα γνωστικά και μνημονικά τεστ. Σημειώνεται ότι παλαιότερη έρευνα είχε δείξει πως και τα σταυρόλεξα βοηθούν την τρίτη ηλικία, αφού «ακονίζουν» την μνήμη!

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ντρου Αλτσουλ του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεροντολογίας «Journals of Gerontology Series B: Psychological Sciences», μελέτησαν 1.091 ανθρώπους 70 έως 79 ετών που υποβάλλονταν ανά τριετία σε τεστ, τα αποτελέσματα των οποίων συσχετίστηκαν με το αν και πόσο έπαιζαν επιτραπέζια.

Τι έδειξε η έρευνα για όσους παίζουν επιτραπέζια παιχνίδια

Οπως διαπιστώθηκε, εκείνοι που ήταν πιο μανιώδεις παίκτες, όσο μεγάλωναν εμφάνιζαν και μικρότερη έκπτωση γνωστικών και μνημονικών ικανοτήτων, με αποτέλεσμα να θυμούνται καλύτερα και το μυαλό τους να δουλεύει πιο γρήγορα.

Η μελέτη, ασφαλώς, βρήκε μόνο μία συσχέτιση και όχι μία σχέση αιτίας-αποτελέσματος. «Το να παίζει κανείς επιτραπέζια, χαρτιά και παιγνίδια λέξεων, μπορεί να προστατεύει από τη γνωστική έκπτωση, όμως αυτή η μελέτη δεν ήταν μία κλινική παρέμβαση, συνεπώς δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι. Πάντως, αν μη τι άλλο, αυτά τα παιγνίδια είναι διασκεδαστικά, φθηνά και σίγουρα δεν κάνουν κανένα κακό», δήλωσε ο Άλτσουλ.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, το όφελος των παιγνιδιών για τον εγκέφαλο δεν φαίνεται να προκύπτει τόσο από την κοινωνική διάστασή τους όσο από την πρόκληση που συνιστούν τα ίδια τα παιγνίδια για τον νου. Σε σχέση με το διάβασμα, το γράψιμο, τα μαθήματα διά βίου, τις επισκέψεις σε μουσεία και βιβλιοθήκες ή τις συναντήσεις με φίλους και συγγενείς, τα παιγνίδια φαίνεται να ενεργοποιούν περισσότερο τη σκέψη και τη μνήμη, σύμφωνα με τον Άλτσουλ.

Πώς ακριβώς ο εγκέφαλος αλλάζει νευροβιολογικά χάρη στα επιτραπέζια παιγνίδια, παραμένει θέμα προς μελέτη. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, για να αποφύγει κανείς το Αλτσχάιμερ, όταν έχει βγει στη σύνταξη, δεν χάνει τίποτε, ανάμεσα στις άλλες ασχολίες που θα βρει, να το ρίξει και στα επιτραπέζια. Όχι μόνο θα ξανανιώσει παιδί ψυχικά, αλλά μπορεί να ξανανιώσει και το μυαλό του.

Η ιλαρά προσέβαλε σχεδόν 10 εκατ. ανθρώπους το 2018 και προκάλεσε 140.000 θανάτους καθώς θανατηφόρες επιδημίες της ασθένειας ξέσπασαν σε όλες τις γωνιές του κόσμου, ανακοίνωσε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Παιδιά που δεν είχαν εμβολιαστεί τα περισσότερα θύματα

Στα στοιχεία, τα οποία ο γενικός διευθυντής του οργανισμού χαρακτήρισε «εξοργιστικά», ο ΠΟΥ ανέφερε ότι οι περισσότεροι θάνατοι από ιλαρά που καταγράφηκαν πέρυσι αφορούσαν παιδιά κάτω των 5 ετών που δεν είχαν εμβολιαστεί. «Το γεγονός ότι ένα παιδί πεθαίνει από μια ασθένεια που προλαμβάνεται μέσω του εμβολιασμού, όπως η ιλαρά, είναι ειλικρινά κάτι εξοργιστικό και αποτελεί συλλογική αποτυχία να προστατεύσουμε τα πιο ευάλωτα παιδιά του κόσμου», επεσήμανε ο Τέντρος Αντχανόμ Γκεμπρέισους.

Η εικόνα για το 2019 είναι ακόμη χειρότερη, τόνισε ο ΠΟΥ, με τα προκαταρκτικά στοιχεία μέχρι τον Νοέμβριο να δείχνουν τριπλασιασμό των κρουσμάτων σε σχέση με την ίδια περίοδο το 2018.

Οι ΗΠΑ έχουν ήδη αναφέρει το 2019 τον μεγαλύτερο αριθμό κρουσμάτων ιλαράς τα τελευταία 25 χρόνια, ενώ τέσσερις χώρες της Ευρώπης -η Ελλάδα, η Αλβανία, η Τσεχία και η Βρετανία- έπαψαν να θεωρούνται από τον ΠΟΥ «ελεύθερες της ιλαράς» το 2018 μετά την επανεμφάνιση μεγάλων επιδημιών.

Επιδημία στο αρχιπέλαγος της Σαμόα στον Ειρηνικό Ωκεανό έχει προσβάλει περισσότερους από 4.200 ανθρώπους και έχει προκαλέσει τον θάνατο περισσότερων από 60, κυρίως παιδιά κάτω των 4 ετών.

Το 2018 η ιλαρά έπληξε κυρίως τη Λιβερία, την Ουκρανία, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, τη Μαδαγασκάρη και τη Σομαλία, ανακοίνωσε ο ΠΟΥ, με τις πέντε αυτές χώρες να καταγράφουν σχεδόν τα μισά κρούσματα παγκοσμίως.

Σε παγκόσμιο επίπεδο ο εμβολιασμός κατά της ιλαράς έχει περιέλθει σε τέλμα εδώ και σχεδόν μία εβδομάδα. Ο ΠΟΥ και η Unicef ανακοίνωσαν ότι το 2018 περίπου το 86% των παιδιών έλαβαν την πρώτη δόση του εμβολίου, αλλά λιγότερο από το 70% έλαβε τη δεύτερη δόση που απαιτείται για να καλυφθούν πλήρως.

Η Χάιντι Λάρσον, διευθύντρια του Προγράμματος Εμπιστοσύνης στα Εμβόλια στο London School of Hygiene &Tropical Medicine, επεσήμανε ότι οι αριθμοί είναι «τρομακτικοί». «Κάποιες χώρες δυσκολεύονται να εμβολιάσουν τον πληθυσμό εξαιτίας σοβαρών επιδημιών, για πολλούς είναι πολύ αργά», πρόσθεσε.

Η ιλαρά είναι μία από τις πλέον μεταδοτικές ασθένειες, περισσότερο και από τον Εμπολα, τη φυματίωση και τη γρίπη. Ο ιός μπορεί να παραμείνει ενεργός στον αέρα ή σε επιφάνειες για πολλές ώρες αφού ένας άνθρωπος που έχει προσβληθεί έχει απομακρυνθεί.

Γονείς αποφεύγουν να κάνουν το εμβόλιο στα παιδιά τους

Στα πλούσια κράτη το ποσοστό εμβολιασμού έχει μειωθεί καθώς κάποιοι γονείς αποφεύγουν να κάνουν το εμβόλιο κατά της ιλαράς στα παιδιά τους για θρησκευτικούς ή άλλους λόγους. Ο μύθος ότι το εμβόλιο αυτό συνδέεται με την εμφάνιση αυτισμού έχει καταρριφθεί επιστημονικά, ωστόσο κάποιοι γονείς εξακολουθούν να εμφανίζονται επιφυλακτικοί.

Ερευνα που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο έδειξε ότι η ιλαρά όχι μόνο απειλεί τη ζωή όσων προσβληθούν από την ασθένεια ή κινδυνεύει να τους προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές όπως πνευμονία, εγκεφαλικές βλάβες, τύφλωση ή κώφωση, αλλά επίσης επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα των ασθενών σε τέτοιο βαθμό που τους αφήνει ευάλωτους σε επικίνδυνες ασθένειες για μήνες ή ακόμη και χρόνια.

Με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου συνδέεται και η ελαφριά έως μέτρια κατανάλωση αλκοόλ, σύμφωνα με μία νέα ιαπωνική επιστημονική έρευνα. Ο χαμηλότερος δυνατός κίνδυνος σχετίζεται με τη μηδενική κατανάλωση αλκοόλ.

Μερικές μελέτες στο παρελθόν έχουν συνδέσει την περιορισμένη κατανάλωση αλκοόλ με μικρότερο κίνδυνο ορισμένων ειδών καρκίνου, σύμφωνα όμως με τη νέα έρευνα, ακόμη και χαμηλά επίπεδα κατανάλωσης αυξάνουν τον κίνδυνο. Οι Ιάπωνες επιστήμονες διαπίστωσαν μία σχεδόν γραμμική συσχέτιση ανάμεσα στην κατανάλωση αλκοόλ και τον κίνδυνο καρκίνου, δηλαδή όσο αυξάνει η πρώτη, τόσο αυξάνει ο δεύτερος, όπως εξηγεί το ΑΜΠΕ.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Μασαγιόσι Ζαΐτσου του Πανεπιστημίου του Τόκιο και της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό «Cancer» της Αμερικανικής Εταιρείας Καρκίνου, ανέλυσαν κλινικά στοιχεία για 63.232 καρκινοπαθείς και άλλα τόσα άτομα χωρίς καρκίνο. Όλοι οι συμμετέχοντες ανέφεραν πόσο αλκοόλ έπιναν.

Η μελέτη δείχνει ότι η κατανάλωση μίας μερίδας αλκοόλ την ημέρα (23 γραμμάρια αιθανόλη ή μία μπίρα μεγάλη ή ένα ποτήρι κρασί των 180 ml ή ένα ποτήρι ουίσκι των 60 ml) επί δέκα χρόνια ή δύο μερίδων για πέντε χρόνια αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου κατά περίπου 5%. Όσοι πίνουν δύο ποτά την ημέρα έχουν αυξημένο κίνδυνο άσχετα με το πόσο καιρό είχαν αυτήν τη συνήθεια.

Ο κίνδυνος αφορά κυρίως κοινούς καρκίνους όπως του εντέρου, του στομάχου, του οισοφάγου, του προστάτη και του μαστού.

  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE