Θανάσης Κούστας: Μη πετροβολάτε τους «ήρωες της ειρήνης»

Θα περίμενε κανείς, πως σε μια περιοχή που έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από την παρατεταμένη αποβιομηχάνιση, οι νοοτροπίες και αντιλήψεις, που θα επικρατούσαν θα είχαν πολύ διαφορετική κατεύθυνση από ότι ισχύει σήμερα, όπως εκφράζονται δημοσίως στην πόλη μας. Να θυμίσω, για ακόμη μία φορά, πως η Πάτρα επί μία εικοσαετία (1975-1995) βίωσε το δράμα της συρρίκνωσης της μεταποιητικής δραστηριότητας και της ανεργίας. Ογδόντα (80) μεγάλες και μεσαίες επιχειρήσεις έκλεισαν και 35-40.000 άμεσα η έμμεσα εργαζόμενοι πέρασαν στην ανεργία και σε επαγγελματικές δραστηριότητες άσχετες με την εξειδίκευση και την κατάρτιση που είχαν αποκτήσει.

Να συμφωνήσουμε,  πως από τις βασικές αιτίες ήταν ίσως η λήξη του κρατικού προστατευτισμού, η απελευθέρωση των αγορών, ο μη εκσυγχρονισμός των εγκαταστάσεων και ως αποτέλεσμα αυτών η ραγδαία μείωση της ανταγωνιστικότητας. Θα πρέπει όμως παράλληλα να υπενθυμίσω, πως είναι αδύνατον να αντιμετωπισθούν τέτοια σοβαρά προβλήματα από τις επιχειρήσεις αν δεν υπάρχει συνεργασία με τους εργαζόμενους και βέβαια στην κοινωνία φιλικό περιβάλλον, το οποίο στην περιοχή μας διαχρονικά είναι ένα μεγάλο ζητούμενο.

Και σήμερα από ανακοινώσεις που «υποτίθεται» πως εκφράζουν το σύνολο της κοινωνίας και πιο ειδικά της πόλης, αναφερόμενοι στις τοπικές επιχειρήσεις, διατυπώνονται εκφράσεις, όπως «η πλουτοκρατία», «το κεφάλαιο» «τα ντόπια και ξένα συμφέροντα» και άλλες. Εκφράσεις παρωχημένες που διατυπώθηκαν κάτω από ειδικές συνθήκες στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Εκφράσεις που προέρχονται από συγκεκριμένες ιδεολογίες που αντιστοιχούν σε  μειοψηφίες  και επιδιώκουν να πείσουν πως εκφράζουν το σύνολο της κοινωνίας.

Οι τοπικές  επιχειρήσεις όμως όχι μόνο δεν εκπροσωπούν την πλουτοκρατία και το κεφάλαιο, με την έννοια που θέλουν να παρουσιάσουν, αλλά:

  • -είναι αυτές που αγωνίζονται να επιβιώσουν από τις επιθέσεις των πολυεθνικών που έχουν τις έδρες τους και τις παραγωγές τους σε άλλες χώρες και τις πολιορκούν με άνισα οικονομικά μέσα.
  • -είναι αυτές που έχουν συρρικνώσει σε απόλυτο βαθμό την δραστηριότητα τους έχοντας υποστεί τις επιπτώσεις από την κατά 30-40% μείωση στην κατανάλωση, λόγω της ραγδαίας συρρίκνωσης των εισοδημάτων από την οικονομική κρίση.
  • -είναι αυτές που  προσπαθούν να χρηματοδοτήσουν την λειτουργία της επιχείρησής τους με προβληματικό τραπεζικό σύστημα, με μειωμένη ρευστότητα και με μηδενικά κέρδη.
  • -είναι αυτές που παρά την παρατεταμένη οικονομική κρίση συνεχίζουν να στέκονται όρθιες και χωρίς να έχουν μειώσει το προσωπικό τους.
  • -είναι αυτές που στερούνται βασικών υποδομών σε σχέση με άλλες περιοχές της χώρας μας, βασικό στοιχείο που μειώνει σε απόλυτο βαθμό την ανταγωνιστικότητά τους.
  • -τέλος είναι αυτές που επιμένουν να μένουν στην χώρα μας και στην περιοχή μας, δεχόμενες τον ανταγωνισμό από όμορες περιοχές με πολύ χαμηλή φορολογία και ελάχιστα επιτόκια δανεισμού.

Να επισημάνω δε,  ότι οι επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα είναι ο μοναδικός στυλοβάτης της οικονομίας που παράγουν με την λειτουργία τους εθνικός πλούτος   με το ΦΠΑ και τον φόρο εισοδήματος, στηρίζουν το βιοτικό επίπεδο με την μισθοδοσία του προσωπικού από την οποία και πάλι παράγεται  εθνικό εισόδημα, μέσω της κατανάλωσης. Ουσιαστικά χρηματοδοτούν την λειτουργία του κράτους. Και από την ισχυρή παρουσία τους η όχι σε μία τοπική κοινωνία και όχι μόνο εξαρτάται αν υπάρχει προοπτική για ανάπτυξη η ύφεση.

Είναι οι επιχειρήσεις που διαχρονικά ανέδειξαν την Πάτρα σε οικονομικό, εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο. Που στήριξαν επίσης την οικονομία και την κοινωνία με κληροδοτήματα και έργα όπως η Τριάντεος Σχολή που σπούδασε γενιές και γενιές νέων σε τεχνικά επαγγέλαματα, Ορφανοτροφεία, Νοσοκομεία, το Θέατρο Απόλλων, Πλατείες κ.λ.π. και όταν χρειάστηκε – λόγω κρίσεων – ήταν παρόντες.

Σας παράδειγμα, θα αναφέρω, πως  όταν η Πάτρα άρχισε να υποδέχεται τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής, η παρουσία τους ήταν καταλυτική.

Αναφέρει χαρακτηριστικά «Ο ΝΕΟΛΟΓΟΣ» της 2ης Οκτωβρίου 1922 για την φιλανθρωπική δράση του βιομήχανου Βασίλη Μαραγκόπουλου:

«Χωρίς θόρυβον, χωρίς συμβούλια και διαβούλια ηγέρθη ο γίγας Μαραγκόπουλος, άμα ως τα ατυχή θύματα της Τουρκικής κτηνωδίας έφθασαν πεινώντα και γυμνητεύοντα εις την πόλιν μας. Ταχύς ως πάντοτε εις τας αποφάσεις του και μηδεμιάς υλικής θυσίας φειδόμενος από της πρώτης ήδη ημέρας ανέλαβε την τροφοδότησιν των εν ταις αποθήκαις Τελωνείου υπερεξακοσίων προσφύγων, καθ’ ον χρόνον  το Μαραγκοπούλειον νηπιαγωγείον εστέγαζε πεντακόσιους άλλους δυστυχείς εξ αυτών»

Ο συγγραφέας Νίκος Δήμου, έχει χαρακτηρίσει τους επιχειρηματίες «Ήρωες της Ειρήνης» και σε δύο αποσπάσματα από πρόσφατη ομιλία του αναφέρει

«Η επιχειρηματική δημιουργική ώθηση, παρέμεινε η ισχυρότερη και μόνη αποτελεσματική κινητήρια δύναμη της ιστορίας.

Οι δημιουργοί, οι χτίστες, οι οικοδόμοι της ειρήνης είναι πρώτα απ’ όλα αυτοί που δημιουργούν τις οικονομικές προϋποθέσεις – επιχειρηματίες, έμποροι, βιομήχανοι, βιοτέχνες, υπάλληλοι, εργάτες. Είναι οι εκπαιδευτικοί, που οικοδομούν ανθρώπους. Οι επιστήμονες που προωθούν την γνώση. Οι καλλιτέχνες και διανοούμενοι που εκφράζουν τον εσωτερικό μας κόσμο.

Το  στήσιμο  μιας επιχείρησης,  ο σχεδιασμός ενός  προϊόντος, η παραγωγή,  η  εκπόνηση  μιας στρατηγικής πωλήσεων,  είναι βαθιά δημιουργικές εργασίες.  Οι επιχειρηματίες έχουν συμβάλλει στην πρόοδο και την ευτυχία της ανθρωπότητας σίγουρα περισσότερο από τους πολιτικούς. Είναι οι προϋποθέσεις – και οι βασικοί χορηγοί του πολιτισμού. Οι επιχειρήσεις τους χρησιμεύουν σαν υπόδειγμα οργάνωσης και διοίκησης για τα κράτη».

Για όλους τους ανωτέρω λόγους, μη πετροβολάτε τους «ήρωες της ειρήνης».


  1. ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  2. LIFE STYLE